بررسي تجربي تأثير بهبوددهنده‌هاي سيكلوهگزان و 1و3 دي‌اكسالان بر شرايط ترموديناميكي تشكيل هيدرات دي‌اكسيد كربن

افزايش تقاضاي روز افزون انرژي و انتشار گازهاي گلخانه‌اي، روش‌هاي مختلف تأمين انرژي و كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي را مطرح كرده است. هيدرات گازي يكي از روش‌هاي مورد استفاده براي كاهش گازهاي گلخانه‌اي است. در اين پژوهش به‌منظور كاهش هزينه‌ها و بهبود شرايط ترموديناميكي (افزايش دماي تعادلي و كاهش فشار تعادلي) از دو بهبود دهنده‌ي سيكلوهگزان و 1و3 دي‌اكسالان استفاده شد. نتايج نشان داد كه استفاده از سيكلوهگزان باعث بهبود شرايط ترموديناميكي و افزايش 2 درجه كلوين دماي تعادلي شد. همچنين استفاده از 1و3 دي‌اكسالان در غلظت‌هاي wt% 6.4 و 10.2 دماي تعادلي را به ميزان 3.5 و 5 درجه كلوين افزايش داده است. از سوي ديگر در فشارهاي پايين (15 تا 20 بار) استفاده هم‌زمان از سيكلوهگزان و 1و3 دي-اكسالان با غلظت‌هاي wt% 4.1، 6.4 و 10.2 دماي تعادلي را به ترتيب 2.5، 3 و 4 درجه كلوين افزايش داده و در فشارهاي بالا (30 تا 35 بار) افزايش دماي تعادلي به ترتيب 1، 2.5 و 3 درجه كلوين بود.