نقدي بر كتاب آتش اندر چنگ

ديوان خاقاني از ديرباز درميان محققان و ادبيات‏شناسان به دشواري و ديريابي معروف بوده است. به همين دليل، نسبت‏به ديگر آثار شاعران كلاسيك فارسي، بيش‏تر موردتوجه شارحان و محققان قرار گرفته و شرح‏هاي پُرتعدادي بر همه يا بخشي از آن نگاشته شده است. يكي از شرح‏هايي كه بخشي از اين ديوان را شرح ‏كرده كتابي است با نام آتش اندر چنگ. اين كتاب را مهدي ماحوزي نوشته و انتشارات زوّار آن را در 340 صفحه منتشر كرده است. در اين مقاله، اين كتاب با نگاهي نقّادانه و علمي نقد و بررسي خواهد شد. توضيح اين نكته لازم است كه اين مقاله به شيوۀ مطالعۀ كتاب‏خانه‏اي و مقايسۀ شروح منتشرشدۀ ديوان خاقاني نوشته شده است. در اين مقاله، درباره‌ مطالبي ازجمله تعجيل در تهيه و انتشار كتاب، گزيده‏گزيني نادرست، ورود مطالب غيرمربوط به متن كتاب، و استفاده از آثار ديگران بدون ارجاع به آن آثار سخن گفته خواهد شد و درپايان به اين نتيجه خواهيم ‏رسيد كه اشكالات و ناراستي‏هاي فراواني به كتاب موردبحث وارد شده و ضروري است درخصوص اصلاع موارد يادشده اقدام شود.