اثربخشي مشاوره گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر عملكرد خانواده و صميميت زناشويي زنان مراجعه‌كننده به مركز مشاوره خانواده شهر قم

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي مشاوره گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر عملكرد خانواده و صميميت زناشويي زنان مراجعه‌كننده به مركز مشاوره خانواده شهر قم انجام شد. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي و طرح پيش آزمون _ پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه زناني بودند كه به دليل مشكلات زناشويي و خانوادگي در شش ماه دوم سال 1401 به مركز مشاوره خانواده پيوند شهر قم مراجعه كرده بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند، 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و گواه (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش، مشاوره گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد را در 8 جلسه و هرجلسه 90 دقيقه و هفته‌اي يك بار دريافت كرد. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي عملكرد خانواده (FAD) اپشتاين و همكاران (1993) و نيازهاي صميميت زناشويي (MINQ) باگاروزي (2001) بود. داده‌هاي پژوهش به روش تحليل كوواريانس چند متغيري  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون بين ميانگين پس آزمون عملكرد خانواده و صميميت زناشويي در دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در سطح 0.01 وجود دارد. يافته‌‌ها بيانگر اين مطلب است كه مشاوره گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد مي‌تواند عملكرد خانواده و صميميت زناشويي، در زنان داراي مشكلات زناشويي و خانوادگي را بهبود بخشد.