سياست‌گذاري عمومي در حوزۀ اشتغال معلولان در جمهوري اسلامي ايران

اشتغال مسئله‌اي اثرگذار در زندگي هر فرد است. به‌طور خاص اشتغال افراد معلول، به‌علت لزوم دسترسي آن‌ها به فرصت‌هاي برابر در جامعه، دستيابي به پيامدهاي مثبت ناشي از اشتغال و تبعيض قائل نشدن درخصوص اين قشر، همواره بايد مورد توجه مسئولان قرار گيرد. هدف از تحقيق حاضر بررسي سياست‌گذاري عمومي در حوزه اشتغال معلولان در ايران است. اين مقاله از نظر روش، توصيفي و تحليلي، و رويكرد آن نيز تحليل سيستمي است. در اين پژوهش، تلاش شده با استفاده از روش سيپ (CIPP) و مبتني بر نظريۀ عدالت به‌مثابۀ انصاف، سازِكارهاي حمايتي ايران در بحث اشتغال معلولان مورد بحث و ارزيابي قرار گيرد؛ همچنين ورودي‌ها، طراحي‌ها، اجراييات و نتايج سياست‌گذاري در زمينۀ اشتغال معلولان بررسي شود. نتايج تحقيق بيانگر اين است كه در بحث اجرا، ضعف وجود دارد و به‌سبب بهبود وضعيت معلولان در كشور، بايد سازِكار نظارتي دقيق و عنايت ويژه به بحث اجراييات وجود داشته باشد.