اثربخشي زوج‌درماني هيجان‌مدار بر تنظيم شناختي هيجان و سازگاري زناشويي زوجين داراي فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بيش‌فعالي

هدف از مطالعۀ حاضر، بررسي اثربخشي زوج‌درماني هيجان‌مدار بر تنظيم شناختي هيجان و سازگاري زناشويي در والدين داراي فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/بيش‌فعالي بود. در اين مطالعه، از طرح A-B-A پژوهش مورد منفرد استفاده شد. جامعۀ آماري شامل زوجين داراي فرزند 7 تا 11 سال مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بيش‌فعالي، در شهر اصفهان در سال 1399 بود. ابزارهاي استفاده‌شده در اين پژوهش شامل پرسشنامۀ تنظيم شناختي هيجان (CERQ)، مقياس سازگاري زوجين اصلاح‌شده (RDAS) و چهارمين ويرايش مقياس سوانساوان-ناونن و پلهام (فرم والدين) (SNAP-IV) بود. با نمونه‌گيري هدفمند، سه زوج كه داراي فرزند مبتلا به اين اختلال بودند انتخاب شدند و مداخلۀ زوج‌درماني هيجان‌مدار را دريافت كردند. داده‌ها با استفاده از تحليل ديداري و نرم‌افزار آماري SPSS-20 تجزيه و تحليل شدند و براي سنجش ميزان تأثير درمان، از درصد داده‌هاي غيرهمپوش (POD) و درصد داده‌هاي همپوش (PND) استفاده شد. نتايج نشان داد زوج‌درماني هيجان‌مدار بر تنظيم شناختي هيجان و سازگاري زناشويي والدين داراي فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بيش‌فعالي اثر مثبت و معنادار دارد (66/67 تا 100 درصد =PND). نتايج درمان در زمان پيگيري نيز ادامه داشت. براساس نتايج پژوهش حاضر، رويكرد زوج‌درماني هيجان‌مدار مي‌تواند به‌عنوان مداخله‌اي مؤثر براي افزايش سازگاري و تنظيم هيجان زوجين داراي فرزند مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بيش‌فعالي مورد استفاده قرار گيرد.