مقايسه اثربخشي رويكرد هيجان‌مدار با واقعيت‌درماني بر افزايش سازگاري، صميميت زناشويي و عملكرد جنسي زنان نابارور: يك مطالعه نيمه‌تجربي

زمينه و هدف: ناباروري بحران سخت زندگي است كه از نظر روان شناختي تهديد كننده و از لحاظ هيجاني فشارآور است و سازگاري، صميميت و عملكرد جنسي زوجين در معرض آسيب قرار مي‌گيرد. بنابراين، هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان هيجان‌مدار با واقعيت‌درماني بر افزايش سازگاري، صميميت زناشويي و عملكرد جنسي زنان نابارور بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با سه گروه (دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل) در قالب طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون بود. تعداد 45 نفر از زنان نابارور استان اصفهان در سال 1401 به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در گروه هاي 15 نفره درمان هيجان‌مدار، واقعيت ‌درماني و كنترل قرار گرفتند. گروه‌هاي آزمايش به ترتيب در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي هفته‌اي يك بار درمان هيجان‌مدار و 8 جلسه 60 دقيقه‌اي هفته‌اي يك بار واقعيت ‌درماني دريافت كردند. گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. جهت گردآوري داده ها از پرسش‌نامه‌هاي سازگاري زناشويي Spanier و عملكرد جنسي Rosenhan و صميميت Walker استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آناليز كوواريانس چندمتغيره تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه در مقايسه با گروه كنترل، هر دو روش درماني تأثير معني‌داري بر سازگاري زناشويي، صميميت و عملكرد جنسي زنان نابارور داشته است (0/001 P). هم چنين، درمان هيجان‌مدار نسبت به واقعيت‌درماني تأثير بيشتري بر متغيرهاي پژوهش داشته است (0/001 P). نتيجه‌گيري: نتايج نشان ‌داد علاوه بر درمان هيجان مدار، واقعيت درماني نيز بر افزايش سازگاري، صميميت زناشويي و عملكرد جنسي زنان نابارور اثر داشته است. بنابراين، متخصصان سلامت مي‌توانند از دو روش مذكور براي بهبود ويژگي‌هاي مرتبط با سلامت استفاده نمايند.