تعيين فراواني، شدت و عوارض بعد از جراحي ايمپلنت‌هاي غيرپيچيده در بيماران مراجعه كننده به بخش ايمپلنت دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال تحصيلي 1400-1399

مقدمه: اين مطالعه تحليلي آينده‌نگر با هدف تعيين شيوع، شدت و عوامل موثر بر عوارض كوتاه‌مدت جراحي ايمپلنت انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي توصيفي بيماراني‌كه تحت جراحي جاي‌گذاري ايمپلنت ساده بدون پيوند استخوان و بافت نرم قرار گرفتند، يك و دو هفته بعد از جراحي، عوارض باليني شامل اكيموز‌، خونريزي‌، تورم‌، تاخير در بهبودي زخم، عفونت و تريسموس ثبت شدند. درد به‌عنوان شايع‌ترين پيامد، توسط سه متغير تعداد روزهاي درد‌، تعداد مسكن و ميزان درد (‌Numeric pain intensity scale) ارزيابي شد. ارتباط عوارض پس از جراحي با متغيرهاي وابسته به بيمار و جراحي توسط آناليز رگرسيون لجستيك ساده توسط نرم‌افزارversion 16  SPSS بررسي شد. نتايج: جمعيت مطالعه شامل 152 بيمار (292 ايمپلنت‌) بود. بيشترين عوارض كوتاه‌مدت در روزهفتم‌، اكيموز (3/9‌%) و تاخير در بهبودي زخم (3/9‌%) بود. ميانگين نمره درد 0/32± 1/61 بود هيچ بيماري بيشتر از 3 روز بعد از جراحي درد نداشت و ميانگين تعداد مسكن مصرفي 1/82 ± 2/23 بوده است. در آناليز رگرسيون فقط سن و تعداد روز‌هاي مصرف مسكن با تعداد مسكن مصرفي ارتباط معني‌داري داشتند‌. 0/001˂ p. ميزان تبحر جراح و جنس بيمار تاثير معني‌داري بر ميزان عوارض و مقدار درد بيمار و مصرف مسكن نداشت 0/05 P  بيماران با بهداشت دهاني ضعيف، نسبت به كساني كه سطح قابل قبولي داشتند مسكن بيشتري مصرف كرده بودند. نتيجه‌گيري: شيوع كلي عوارض جانبي در جراحي‌هاي ساده ايمپلنت كمتر از 4% بود و هر چه سن بيمار بالاتر باشد مصرف مسكن هم بيشتر است.