بررسي نقش ساختاري آموزش هوشمند در ايجاد و توسعه سرمايه اجتماعي

اعتبار جهاني و توسعه ملي در هر جامعه‌اي ريشه در اصول آموزشي و اجتماعي آن دارد. همچنين پديده جهاني شدن تحولات فناوري نيز به ‌طور هم‌زمان منجر به دگرگوني و هوشمندي در آموزش شده و بحث توسعه سرمايه اجتماعي در سطح كلان و در سطح خرد در درون سازمان‌هاي آموزشي مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ساختاري آموزش هوشمند بر ايجاد و توسعه سرمايه اجتماعي، با بكارگيري روش تحقيق كيفي از نوع مرور نظام‌مند، در به روزترين ادبيات مرتبط مي باشدوجامعه آماري آن شامل: تجارب و پژوهش‌هاي صورت‌گرفته در زمينه آموزش هوشمند و سرمايه اجتماعي است. تحليل داده‌ها بااستفاده از روش فراتركيب و از طريق مرور سيستماتيك مبتني بر  تجميع كدهاي احصاشده‌ـ شامل ۳۴ كد در بخش ويژگي‌ها، ۲۸ كد در بخش فناوري، ۵ كد در بخش عوامل توانمندساز و تسهيلگر‌ـ و ۱۱ خوشه در آموزش هوشمند مي باشد. بر اساس نتايج حاصله ارتباط دوجانبه ميان هر دو مؤلفه به توسعه آموزش هوشمند و سرمايه اجتماعي منتهي مي‌شود.