روش‌هاي انضباطي اثربخش بر رفتار كودكان در مراكز شبانه‌روزي تحت پوشش سازمان بهزيستي

پژوهش حاضر به منظور تعيين روش هاي انضباطي اثربخش مربيان بر كاهش ميزان بدرفتاري كودكان در يكي از مراكز شبانه روزي تحت پوشش سازمان بهزيستي انجام شده است. روش پژوهش از نوع مطالعه ي موردي كيفي و روش نمونه گيري در دسترس است. براي انجام اين پژوهش، 6 مربي شاغل در يك مركز شبانه روزي خصوصي دخترانه ي تحت پوشش بهزيستي شهر تهران به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها به وسيله ي دفتر گزارش هاي روزانه، مشاهده و مصاحبه جمع آوري شد. مربيان بر اساس ميزان بدرفتاري كودكان در ساعات حضور آنها به دو گروه مربيان اثربخش (با ميزان بدرفتاري نسبتاً كم كودكان) و مربيان كمتر اثربخش (با ميزان بدرفتاري نسبتاً زياد كودكان) تقسيم شدند تا روش هاي انضباطي كه به كار مي گيرند مقايسه شود. براي تحليل داده ها ابتدا فراواني رفتار مربيان طبق سياهه ي مشاهده محاسبه گرديد و سپس پاسخ مربيان به سؤالات مصاحبه با استفاده از فن كدگذاري سه مرحله اي (باز، محوري و انتخابي) تحليل شد. طبق يافته ها، فراواني رفتارهاي مربوط به انضباط جامع در بين مربيان اثربخش و فراواني رفتارهاي مربوط به انضباط سنتي در بين مربيان كمتر اثربخش به ميزان بيشتري مشاهده شد. براساس اظهارات مربيان در مصاحبه ها نيز مشخص شد، در مقوله هاي يازده گانه ي مديريت رفتار مربيان اثربخش از روش هاي حمايتي و مشاركتي استفاده مي كردند و مربيان كمتر اثربخش از روش هاي كنترل گرانه ي مبتني بر پاداش و تنبيه.