مدل علّي عمل‌كردن به باورهاي ديني با رفتارهاي مدني- تحصيلي: نقش ميانجيگري اخلاق تحصيلي

در پژوهش حاضر، مدل علّي عمل‌كردن به باورهاي ديني و رفتارهاي مدني- تحصيلي با توجه به نقش ميانجي‌گري اخلاق تحصيلي بررسي شده است. روش تحقيق، توصيفي ازنوع همبستگي و جامعۀ آماري پژوهش، مشتمل بر كليۀ دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ دوم در شهر خرم‌آباد به‌تعداد 9981 نفر بوده است كه ازميان آن‌ها 240 نفر براساس روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي نسبي انتخاب شده‌اند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي اخلاق تحصيلي حسيني‌نژاد، ثناگو، كلانتري، جويباري و سعيدي (1394)، رفتارهاي مدني- تحصيلي گل‌پرور (1389) و عمل‌كردن به باورهاي ديني گلزاري (1380) استفاده كرده‌ايم. تحليل داده‌ها به‌روش آماري مدل معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي آماري SPSS-22 و AMOS-24 انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد عمل‌كردن به باورهاي ديني بر رفتارهاي مدني- تحصيلي، مستقيماً اثر مي‌گذارد و به‌واسطۀ اخلاق تحصيلي بر رفتارهاي مدني- تحصيلي به‌صورت غيرمستقيم مؤثر است؛ به‌علاوه، اخلاق تحصيلي بر رفتارهاي مدني- تحصيلي اثر مستقيم دارد. براي دستيابي به مصاديق خاص اخلاق در محيط‌هاي آموزشي بايد به باورهاي ديني عمل كنيم. اين عملكرد مي‌تواند دستورهاي اخلاقي را در موردي خاص با حدود مشخص و شرايط و لوازمش تبيين كند.