تحليلي بر شاخص‌هاي نهادينه‌سازي سياست محله‌محوري در توسعه اجتماعي و فرهنگي كلان‌شهر تهران

امروزه گذار از برنامه‌ريزي شهري انتزاعي و اتصال آن به حوزه‌ اجرا از طريق تمهيدات لازم در حوزه‌ سازماندهي، رهبري؛ نظارت و تخصيص بهينه‌ منابع شهري با هدف كاهش تنش‌ها و تضادهاي فرهنگي و تربيت شهرونداني مشاركت‌مدار و محلهمحور در سياست‌هاي كلان مديريت شهري رخ داده است. در اين تحقيق به روش توصيفي- تحليلي شاخص‌هاي سياست محله‌محوري مؤثر در توسعه اجتماعي و فرهنگي از طريق مطالعه ميداني مبتني بر تنظيم پرسشنامه با مراجعه به جامعه خبرگي به تعداد 30 نفر صورت پذيرفت. با تجزيه و تحليل صورت گرفته روي 45 شاخص گزينش در چارچوب پرسشنامه نسبت روايي محتوايي (CVR)، همه شاخص‌ها واجد احراز حداقل مقدار CVR يعني 33/0 شدند. بر همين اساس، شاخص روايي محتوايي بر اساس 45 شاخص محاسبه گرديد كه مقدار حداقلي آن 67/0 محاسبه شد. در ادامه بر مبناي همين شاخص، پرسشنامه CVI كه يك پرسشنامه طيف ليكرت 4 گزينه‌اي براي بررسي آيتم‌هاي مربوط بودن، واضح بودن و ساده بودن طراحي شده بود، مورد ارزيابي قرار گرفت و همه شاخص‌ها واجد احراز حداقل مقدار CVI يعني 67/0 شدند.