كاركرد عنصر مصلحت در حل ميان‌كنش اصل عفاف جنسي و اصل آزادي بيان

No English title

اصل آزادي بيان يكي از مهمترين حقوق و ارزش­هاي اسلامي است بدين معنا كه افراد حق دارند عقيده­ خود را ابراز كنند و براي اثبات و به­دست­آوردن همفكران ديگر درباره آن تبليغ كنند، اما گاه ميان استفاده از اين حق با ساير آموزه­هاي مسلم اسلام مانند صيانت از اصل عفاف جنسي، تزاحم ايجاد مي­شود. از جمله راهكارهاي فقه براي حل تزاحمات در اين­گونه موارد استفاده از عناصر واسطه­اي همچون عنصر مصلحت است. بنابراين، نوشتار حاضر با عنوان كاركرد عنصر مصلحت در حل ميان­كنش اصل عفاف جنسي و اصل آزادي بيان با هدف ارائه راهكار فقهي براي حل اين مسئله براساس عنصر مصلحت تنظيم شده است. نگارندگان با رجوع به منابع فقهي و با روش تحليلي–توصيفي بعد از جمع­آوري اطلاعات به­صورت كتابخانه­اي به نتايج ذيل دست يافتند: در فقه و حقوق مباحث كلي در مورد آزادي بيان و مصاديق محدوديت­هاي آن بيان شده است، اما بدين موضوع به شكل كاربردي در جهت ارائه­ ضابطه­ فقهي پرداخته نشده است. درحالي­كه مي­توان براي حل تقابل دو اصل كه بر هر يك مصالحي مترتب مي­شود و هر دو نزد شارع معتبر هستند راهكار و ضابطه­اي را براساس عنصر مصلحت تعريف كرد. مفهوم مذكور در فقه اسلامي بر قواعدي چون حفظ نظام، ملازمت عقل با شرع، تقديم اهم بر مهم و لاضرر استوار است كه لازمه­ جريان هر يك، تقديم لزوم اصل عفاف جنسي را نتيجه مي­دهد.

No English abstract