پهنه بندي فضايي فقر شهري در باقرشهر

فقر در پيرامون كلان شهرها، به يك پديدۀ فراگير تبديل شده است. باقرشهر يكي از نقاط شهري پيرامون تهران است كه به صورت شتابان و غيرنظام مند، رشد كرده و جمعيت آن در پنجاه سال اخير بيش از 34 برابر شده است.هدف پژوهش حاضر، تعيين گستره هاي فقر شهري در اين شهر جهت برنامه ريزي مديران و سياست گذاران براي ساماندهي و توانمندسازي آنها است. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و روش آن، توصيفي-تحليلي است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل Factor Analysis و از نرم‌افزار GIS در توليد نقشه‌ها استفاده شده است. با استفاده از نرم افزار GIS و مدل تحليل عاملي اقدام به تعيين مكاني پهنه‌هاي فقر در باقرشهر شد. بر اساس يافته هاي پژوهش تعداد 146 بلوك معادل %5/53 خيلي فقير و فقير، 82 بلوك معادل 30% متوسط، 44 بلوك معادل %1/16 مرفه و 1 بلوك معادل 4% خيلي مرفه در باقرشهر وجود دارد. شهر به طور عمدۀ تحت تسلط طبقۀ فقير و بسيار فقير قرار گرفته است. به طوري كه فقر در تمام سلول هاي شهر نفوذ كرده و عينيت مكاني و فضايي يافته است. پهنۀ غربي شهر به طور كامل به مكان سكونت طبقۀ فقير و خيلي فقير تبديل شده است. همينطور در شمال شرقي شهر، اسكان طبقۀ فقير به وضوح ديده مي شود. در واقع بيش از 50 درصد بلوك هاي شهري به طبقۀ خيلي فقير اختصاص يافته است. تنها بخش هاي محدودي از پهنۀ مركزي و شمال شهر به طبقۀ متوسط و مرفه اختصاص پيدا كرده است.بيشترين تمركز فقر در محدودۀ پيرامون جادۀ قم، ميدان امام خميني، خيابان آيت اله كاشاني و محدوده هاي پايين‌تر از شهر سنگ تمركز يافته است.