چالش‌هاي اندازه‌گيري قراردادهاي بيمه طبق استاندارد بين‌المللي گزارشگري مالي شماره17 در ايران

هدف: با توجه به اهميت شركت هاي بيمه در صنعت خدمات مالي در ساختار كل اقتصاد، بكارگيري موثر استاندارد بين المللي گزارشگري مالي شماره17 امري ضروري است. اثر استاندارد جديد بر صورتهاي مالي و شاخص هاي عملكرد كليدي شركت هاي بيمه بااهميت خواهد بود و لذا اين پژوهش با هدف شناسايي چالش هايي كه شركت هاي بيمه در بكارگيري مدل هاي اندازه گيري در استاندارد جديد با آن روبرو خواهند شد، در ايران انجام شده است.روش: در اين پژوهش از روش تحليل محتواي كيفي از طريق گروه كانوني شامل افراد با تجربه مربوطه در صنعت بيمه و داراي دانش قبلي از استاندارد بين المللي گزارشگري مالي (ابگم) شماره17 استفاده شده است.يافته ها: در اين پژوهش چالش هاي بكارگيري مدل هاي اندازه گيري ابگم شماره17 در گروه بندي هايي شامل اهداف و دامنه بكارگيري، واحد حساب و سطح تجميع و تفكيك قراردادها، آزمون قرارداد زيان بار، تفكيك اجزاي قرارداد بيمه، رويكرد حق الزحمه متغير، رويكرد تخصيص حق بيمه و رويكرد سازه بلوكي شناسايي و تحت زيرگروه هايي ارائه شده اند.نتيجه گيري و دانش افزايي: نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد كه مدل هاي اندازه گيري در ابگم شماره17 بسيار بر قضاوت، تكنيك هاي مدلسازي اكچوئري و همچنين كيفيت اطلاعات پايه بستگي دارند و اجرايي نمودن ابگم شماره17 در شركت هاي بيمه با چالش هاي متعددي روبرو است كه طي پژوهش حاضر شناسايي و طبقه بندي شدند تا به خوبي درك و فهميده شوند. يافته هاي اين پژوهش ضمن دانش افزايي در حوزه صنعت بيمه، بينشي را براي مرجع ناظر بر شركت هاي بيمه، مرجع استانداردگذار حسابداري و سازمان بورس و اوراق بهادار فراهم مي كند تا بتوانند با درنظر گرفتن چالش هاي پيش رو، در مسير تحقق هدف بكارگيري ابگم 17 گام هاي موثرتري بردارند.