شكاف آموزشي و كيفيت حسابرسي

هدف: با توجه به اينكه وجود يك حسابرسي با كيفيت همواره از دغدعه هاي نهادهاي ناظر و استانداردگذارن بوده است، هدف از مطالعه حاضر مروري بر پژوهش هاي شكاف آموزشي و بررسي رابطه آن با كيفيت حسابرسي است. روش: اين پژوهش از نوع كمي و در دسته مطالعات توصيفي قرار مي‌گيرد. براي جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش از پرسشنامه‌ استفاده شده است. جامعه اين پژوهش، حسابرسان شاغل در موسسات حسابرسي و اساتيد دانشگاه بود و  3۶5 آزمودني به روش تصادفي و بر مبناي نامعين بودن حجم جامعه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه بود و سوالات با كاربست طيف پنج نقطه اي ليكرت اندازه گيري شدند. فرضيه هاي پژوهش با آزمون يومن ويتني براي دو گروه مستقل و تي تك نمونه اي براي دو نوع پاسخ يك گروه نمونه و تحليل واريانس آزمون شدند. يافته ها: يافته هاي پژوهش حاكي از آن بود كه شكاف انتظارات، عملكرد، محدوديت و انتظارات-عملكرد در آموزش حسابداري وجود داشته و شكاف انتظارات-عملكرد بر كيفيت حسابرسي رابطه منفي معناداري دارد. نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر مي تواند به مدرسين و متخصصان حسابداري در راستاي پرورش فارغ التحصيلان داراي مهارت هاي حسابداري لازم و با توانايي برآورده كردن نيازهاي متغير كمك كند تا بتوانند از فشارهاي وارده از جانب سازمان هاي دولتي و خصوصي مبني بر كمبود نيروي انساني با شايستگي لازم بكاهند و اطلاعات لازم جهت خط مشي استخدام، آموزش و جبران خدمت پرسنل مؤسسات حسابرسي را فراهم مي آورد.دانش افزايي: نتايج پژوهش حاضر علاوه بر پوشش خلاء پژوهش هاي موجود در اين حوزه، راهنمايي براي دانشگاه ها در رابطه با ايجاد شايستگي هاي لازم دانشجويان جهت آمادگي آن ها در حرفه حسابرسي و در نتيجه حفظ و ارتقاي كيفيت حسابرسي فراهم مي نمايد.