تأثير باكتري هاي ريزوسفري محرك رشد گياه در برهمكنش با بيوچار و كمپوست بقاياي هرس بر زيست فراهمي برخي عنصرهاي غذايي كم مصرف در ريزوسفر گياه گندم (Triticum aestivum L.)

در شرايط خشك و نيمه‌خشك ايران اكثر خاك‌ها آهكي و داراي ماده آلي كم بوده و ميزان عنصرهاي غذايي كم-مصرف قابل جذب كمي دارند. اين پژوهش با هدف بررسي زيست‌فراهمي برخي عنصرهاي كم‌مصرف تحت تأثير بيوچار و كمپوست بقاياي هرس درختان در حضور باكتري‌هاي PGPR در ريزوسفر گندم در شرايط رايزوباكس انجام گرديد. فاكتورهاي مورد بررسي شامل بقاياي آلي (بيوچار، كمپوست و شاهد)، تلقيح ميكروبي (تلقيح باكتري PGPRو بدون تلقيح) در خاك ريزوسفر بودند. در پايان دوره رشد، ماده آلي (OM) و غلظت آهن، روي، مس و منگنز در خاك‌هاي ريزوسفري و جذب اين عناصر در گياه اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه ميزان ماده آلي و عنصرهاي غذايي كم‌مصرف در خاك ريزوسفر تحت تأثير بقاياي آلي و باكتري‌هاي PGPR افزايش معنا‌داري داشتند. افزودن بيوچار در شرايط تلقيح منجر به افزايش 84.6 و 17.9 درصدي غلظت آهن و منگنز نسبت به شرايط بدون تلقيح در خاك ريزوسفر شد. حضور PGPRها سبب افزايش زيست‌فراهمي 52.2 و 34.9 درصدي روي و مس در تيمار كمپوست در مقايسه با تيمار بدون تلقيح گرديد. كاربرد بقاياي آلي و تلقيح باكتريايي سبب افزايش جذب عنصرهاي غذايي كم‌مصرف توسط گياه گندم شد. نتايج نشان داد كه بقاياي آلي و تلقيح ميكروبي مي‌تواند سبب افزايش جذب عناصر كم مصرف گياه گندم شوند.