تأثير ساختار سازماني بر ظرفيت جذب نيروي انساني با توجه به نقش ميانجي انرژي سازماني

زمينه و هدف: با توجه به اهميت ظرفيت جذب در سازمان‌ها و لزوم بررسي عوامل مؤثر بر اين متغير مهم؛ اين پژوهش با هدف تعيين تأثير ساختار سازماني بر ظرفيت جذب با نقش ميانجي انرژي سازماني در پژوهشكده صنعت نفت انجام شد. روش: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر نوع اجرا به‌صورت پيمايشي انجام شد. جامعه آماري شامل كليه كارشناسان پژوهشكده صنعت نفت ايران به تعداد 754 نفر بود. روش نمونه‌گيري تصادفي ساده و از طريق فرمول كوكران تعداد 254 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اصلي جمع‌آوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌هاي انرژي سازماني مكوندي و مكوندي (1395)، ظرفيت جذب نوناكو و ناگيچي (2005) و ساختار سازماني رابينز (2005) است. روايي به‌صورت صوري و سازه‌اي و پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ (0.941=α) مورد بررسي و تأييد قرار گرفت. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از روش معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي اس‌پي‌اس‌اس نسخه 23 و اسمارت پي‌ال‌اس نسخه 2، تجزيه‌و‌تحليل شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه ساختار سازماني بر ظرفيت جذب پژوهشكده صنعت نفت ايران با نقش ميانجي انرژي سازماني تأثيري مثبت و معنادار دارد. نتايج: با توجه به نتايج پژوهش با برنامه‌ريزي درست بر روي ساختار سازماني مي‌توان ظرفيت جذب و انرژي سازماني را ارتقاء داد.