طراحي مدل راهبردي براي مديريت هوشمند زنجيرۀ تأمين محصولات اساسيِ كشاورزي، با هدف بهبود فرايند برنامه‌‏ريزي از مزرعه تا بازار

ايجاد تعادل در عرضه و تقاضا، جلوگيري از التهاب بازار، ارتقاي كارايي و بهره‌‏وري توليد، شفافيت، قابليت رديابي شبكه‏‌هاي توزيع محصولات كشاورزي راهبردي و تحقق بسياري از پيامدهاي مثبت خُرد و كلان، در گرو مديريت هوشمندانۀ زنجيرۀ تأمين محصولات كشاورزي است. بنابراين، هدف اين پژوهش كاربردي، طراحي مدل مديريت هوشمند زنجيرۀ تأمين كسب‌وكارهاي كشاورزي در نظر گرفته شد. دراين‌راستا، پس از مطالعات كتابخانه‏‌اي، در گام نخست، مطالعات ميداني، ازطريق مصاحبۀ عميق با 33 نفر از خبرگان بخش‏‌هاي دولتي و خصوصيِ فعال در زنجيرۀ تأمين محصولات كشاورزي انجام گرفت كه به‌‏روش نمونه‌گيري نظري و غيراحتمالي هدفمند انتخاب شده بودند. به‌منظور تحليل داده‌‏ها از روش كيفي داده‏‌بنياد و كدگذاري استفاده شد. براساس يافته‏‌هاي بخش اول، 1556 كد باز، 75 كد محوري و 9 كُد انتخابي، شامل عوامل اقتصادي و مالي، بازاريابي و فروش، توليدي و عملياتي، نهادي، زيرساختي و لجستيكي، ارتباطي و اطلاعاتي، فناورانه، اقليمي، زيست‌محيطي و بيولوژيكي و سياسي شناسايي شد و به‌روش تحليل كيفي و با نرم‌‏افزار مكس‌‏كيودا نسخۀ 2020، عوامل مؤثر طبقه‏‌بندي گرديد. سپس، مدل پارادايمي پژوهش، مبتني بر هفت عامل اصلي (شامل 46 عامل فرعي)، هشت راهبرد تأمين (شامل 34 اقدام راهبردي) و 23 پيامد مالي و غيرمالي، در راستاي تحقق مديريت هوشمند زنجيرۀ تأمين و بهبود فرايندهاي برنامه‏‌ريزي از مزرعه تا بازار، طراحي شد.