بررسي و تبيين رابطه بين حسابرسي داخلي و مديريت سود

رسوايي‌هاي مالي كه در اواخر دهه 1990 و اوايل دهه 2000 بازارهاي سهام در سراسر جهان را تكان داد، اعتماد به فرآيند گزارشگري مالي و در نتيجه بازارهاي مالي را به شدت تضعيف كرد. تمركز حسابرسي داخلي را كه به طور سنتي بر روي كنترل‌ها و ريسك‌هاي عملياتي و كمك به مديريت در تصميم گيري بود، به بهبود فرآيند حاكميت شركتي و كشف تقلب در مديريت و شيوه‌هاي نامناسب حسابداري (از جمله مديريت سود) جلب نمود. اين مطالعه به بررسي اين موضوع مي‌پردازد كه با تصويب دستورالعمل كنترل‌هاي داخلي و الزام استقرار واحد حسابرسي داخلي در واحدهاي تجاري در ايران از سال1391، آيا حسابرسي داخلي منجر به كاهش مديريت سود مي‌شود يا خير؟ دوره  زماني اين تحقيق بين سال‌هاي ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۶ مي‌باشد كه شامل دو دوره، 5 سال قبل از الزامي شدن حسابرسي داخلي و ۵ سال بعد از آن براي شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است كه  با بهره‌گيري از روش تجزيه و تحليل رگرسيون چند متغيره با استفاده از آزمون F ليمر و هاسمن به كمك نرم افزار Eviews آزمون گرديد. در اين تحقيق با اقتباس از پژوهش مك نيكلز (2008) ، از درآمدهاي احتياطي به عنوان معيار اندازه گيري مديريت سود استفاده شد. و براي آزمون فرضيه از داده‌هاي ۱۰۹ شركت استفاده گرديده است. نتايج ضرايب حاصل از آزمون فرضيه‌ها نشان داد كه اجراي حسابرسي داخلي بر مديريت سود تأثير معنادار و منفي داشته است.