شناسايي، طبقه‌بندي و تحليل بازي‌هاي كلامي ايران

بازي و سرگرمي از جهت پر شدن اوقات فراغت، تقويت هوش و حافظه، انتقال برخي آموزه‌هاي اخلاقي و مهارت‌هاي زندگي اهميت دارد. بازي‌هاي كلامي نوعي از مشهورترين و متداول‌ترين بازي‌ها هستند، عنصر اصلي آن‌ها كلام و گفتار است و زيرمجموعۀ ادبيات شفاهي عامه محسوب مي‌شوند. اين بازي‌هاي كلامي در مناطق كشور شيوه‌هاي گوناگون دارند و اهداف متفاوتي را دنبال مي‌كنند. بازي‌هاي كلامي را مي‌توان از دو منظر كلي طبقه‌بندي كرد: 1. زبان؛ 2. نحوۀ اجرا. با اينكه تمام بازي‌هاي كلامي جنبۀ سرگرمي دارند، ولي در كنار سرگرم‌كننده بودن كاركردهاي ديگري هم دارند، ازجمله: تقويت تارهاي صوتي و قدرت تكلم در كودكان، افزايش دايرۀ لغات و آشنايي با اصطلاحات و ضرب‌المثل‌ها، تقويت قدرت تصميم‌گيري. از مهم‌ترين فوايد آموزشي بازي‌هاي كلامي مي‌توان به تقويت خودباوري و جلوگيري از خودكم‌بيني كودكان، آموزش مهارت‌هاي فردي مثل: جمله‌سازي، آشنايي با حروف الفبا و ساخت كلمات جديد، آشنايي با اصوات، آموزش رنگ‌ها، آشنايي با اعداد و ترتيب در هر مجموعه متشكل از اجزاي پراكندۀ اشعار و متن‌ها و ... اشاره كرد. اين پژوهش به شيوۀ توصيفي ـ تحليلي و براساس مطالعات كتابخانه‌‏اي و بررسي اسناد موجود و همچنين مطالعات ميداني در حوزۀ بازي‌ها انجام‌ شده است.