بررسي تطبيقي آيه ولايت از منظر آلوسي و علامه طباطبايي

آيه ولايت از جمله آياتي است كه در تفسير آن ميان آلوسي و علامه طباطبايي اختلاف است. در اين مقاله با استفاده از منابع تفسيري و با روش توصيفي - تحليلي ديدگاههاي اين دو مفسر مقايسه و بررسي شده است. از رهگذر اين بررسي تطبيقي به دست ميآيد كه آيه ولايت در شأن عليm نازل شده است. با توجه به قرايني در خود آيه و تبادر معناي «سرپرستي و رهبري» براي مردم عصر نزول از واژه «ولي» و قدر جامع بودن اين معنا در فرهنگهاي عربي براي اين واژه، ولايت در آيه به معناي «سرپرستي» است و از آنجا كه در عرف مسلمانان ركوع در معناي ظاهري يعني ركوع در نماز به مثابه حقيقت در اين معنا شده است، هر كجا قرينهاي دال بر ساير معاني ركوع وجود نداشته باشد، ركوع به معناي متعارف، يعني ركوع در نماز ميباشد و اين معنا از ركوع، در درون خود با معاني «خضوع» و «ايمان» قابل جمع است.