پيامدهاي اجتماعي، فرهنگي و زيست محيطي توسعه گردشگري از ديد جامعه ميزبان (محلات دربند و دركه شهر تهران)

هدف اين پژوهش، مطالعه پيامدهاي اجتماعي، فرهنگي و زيست محيطي توسعه گردشگري از ديد جامعه ميزبان در محلات دربند و دركه شهر تهران با روش كيفي است. افراد مورد مطالعه كه 18 نفر از ساكنان بومي، صاحبان واحدهاي پذيرائي و مسئولان محلي بودند، با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از مصاحبه نيمه ساختار يافته، مشاهده مشاركتي و غيرمشاركتي و براي تحليل داده ها از روش تحليل مضمون استفاده شده است. با تحليل داده ها، 167 مفهوم، 17 مقوله فرعي و 4 مقوله اصلي به دست آمد. به علت شباهت محلات مورد مطالعه به لحاظ موقعيت جغرافيايي و جاذبه هاي موجود، توسعه گردشگري در اين نواحي، پيامدهاي شبيه به هم با اندكي تفاوت بر جاي گذاشته است. در حوزه اقتصادي، گردشگري موجب افزايش درآمد، اشتغال زايي، تغيير منبع معيشت، درآمدهاي كاذب پاركبانان و سودجويي برخي صاحبان رستوران ها از گردشگران خارجي شده است. گسترش تعاملات اجتماعي، شيوع برخي ناهنجاري هاي اجتماعي، مهاجرپذيري و ازدحام و شلوغي نيز از پيامدهاي اجتماعي هستند. از نظر فرهنگي نيز به گسترش تبادلات فرهنگي و يادگيري زبان انگليسي كمك شده و تا حدودي تضاد فرهنگي بين جوامع ميزبان و مهمان پديد آمده است. آلودگي هاي زيست‌محيطي، لطمه به پوشش گياهي و حيات وحش، تغييرات كالبدي، تغيير كاربري اراضي، تلاش براي گسترش و ارتقاء رستوران‌ها نيز در زمره پيامدهاي زيست‌محيطي قرار مي گيرند.