بررسي تأثير يادگيري الكترونيكي بر سرمايه اجتماعي با نقش ميانجي سرمايه انساني (مورد مطالعه: بنياد شهيد و امور ايثارگران)

سرمايه اجتماعي، مفهومي جامعه‌شناسي است كه در تجارت، اقتصاد، علوم انساني و بهداشت عمومي جهت اشاره به ارتباطات درون و بين گروهي از آن استفاده مي‌شود.  سرمايه انساني، اصلي‌ترين و مهم‌ترين منبع سرمايه‌گذاري اقتصادي در عصر حاضر است. اين سرمايه ارزشمند لازمه ايجاد سطح گسترده‌اي از روابط مبتني بر اعتماد يا همان سرمايه اجتماعي است. هدف اين مقاله، بررسي نقش يادگيري الكترونيكي در ارتقاي سرمايه اجتماعي از طريق تغيير در سرمايه انساني است. اين تحقيق كاربردي از حيث روش، جزء تحقيقات توصيفي همبستگي است. داده‌هاي اين تحقيق به روش ميداني و از طريق پرسشنامه، گردآوري‌ شده‌اند. روايي اين پرسشنامه با نظر اساتيد و كارشناسان و پايايي آن به‌وسيله آلفاي كرونباخ 0/88 تأييد گرديد. جامعه آماري، كاركنان بنياد شهيد و امور ايثارگران استان‌هاي سمنان و تهران بزرگ مي‌باشد كه تعداد 385 نفر از آن‌ها به روش در دسترس يا اتفاقي به ‌عنوان نمونه، انتخاب‌ شده است. داده‌هاي گردآوري ‌شده با استفاده از تكنيك مدل‌يابي معادلات ساختاري و مبتني بر نرم‌افزار ليزرل مورد تحليل قرار گرفته‌اند. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه يادگيري الكترونيكي موجب افزايش سرمايه انساني شده و اين سرمايه ارزشمند هم موجب افزايش روابط مبتني بر اعتماد يا همان سرمايه اجتماعي شده است. همچنين يادگيري الكترونيكي به‌ طور مستقيم نيز بر روي سرمايه اجتماعي، تأثير مي‌گذارد.