تصميم‌گيري راهبردي ذخيره‌سازي محصول نهايي معادن با استفاده از تئوري اختيارات حقيقي (مطالعه موردي: معدن طلا)

معدن‌كاري همواره يكي از فعاليت‌هاي پر ريسك و داراي عدم قطعيت فراوان است. اين عدم قطعيت در برآوردهاي اقتصادي معمول، مانند روش سنتي ارزش خالص فعلي (NPV)، به‌واسطه ريسك ناشي از خطاي پيش‌بيني داراي هزينه زيادي در نظر گرفته مي‌شود. بااين‌وجود، تئوري اختيارات حقيقي با در نظرگيري ارزش اختيارات مديريتي در برخورد با اين عدم قطعيت‌ها ارزش مثبتي براي آن‌ها در نظر مي‌گيرد. يكي از اختيارات مديريتي معادن، كه در اين تحقيق موردبررسي قرار گرفته و براي استفاده از آن يك استراتژي عملي ارائه شده است، اختيار ذخيره كردن محصول نهايي معدن و عدم فروش آن به بازار است. ذخيره‌سازي محصول نهايي، يك اختيار مديريتي است كه استفاده مناسب از آن مي‌تواند ارزش انتظاري پروژه معدني را افزايش دهد. بنابراين لازم است تا ابزاري براي تصميم‌گيري در مورد اين اختيار تهيه شده و در دسترس مديران قرار گيرد. در اين تحقيق، با ايجاد يك تناظر يك‌به‌يك مابين پارامترهاي فيزيكي مؤثر بر اقتصاد معدن و پارامترهاي متناظر با آن‌ها در بازار سهام، نوع و خصوصيات اختيار ذخيره‌سازي تعيين شد. بر اين اساس، ذخيره‌سازي محصول نهايي معدن يك اختيار خريد آمريكايي با عمري برابر با مدت‌زمان كفايت سرمايه در گردش معدن‌كاري، هزينه تملكِ برابر با قيمت روز محصول و قيمت اعمال اختيار معادل با هزينه انبارداري است. سپس، با فرض تبعيت قيمت طلاي معدن از فرآيند بازگشت به ميانگين (MRP) از روش درخت دوجمله‌اي اصلاح‌شده براي ارزش‌گذاري اين اختيار استفاده شد. درنهايت بهترين قيمت بازار براي انجام ذخيره‌سازي محصول نهايي معدن و همچنين حدود مورد انتظار براي سودآوري ذخيره‌سازي تعيين شد. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه هم‌اكنون براي يك معدن طلا با سرمايه در گردش 6 ماهه و هزينه انبارداريِ 5 دلار بر اونس، ذخيره‌سازي محصول نهايي طلا در قيمت كمتر از 1371 دلار بر اونس داراي ارزش انتظاري مثبت (سود ده) است. ضمناً بالاترين ميزان ارزش ذخيره‌سازي در قيمت جهاني 670 دلار بوده كه ارزش اين اختيار برابر با 130 دلار بر اونس است. همچنين ميزان اثربخشي نسبي ذخيره‌سازي تا حداكثر 21 درصد است.