مدل بهينه‌سازي بازطراحي شبكه سبز آب و فاضلاب با در نظر گرفتن كيفيت متفاوت پساب بازگشتي

مقدمه: گسترش شهرنشيني، افزايش جمعيت كره زمين، بهره‌برداري بي‌رويه از منابع آبي و رهاسازي فاضلاب در طبيعت تأثيرات منفي و جبران‌ناپذيري بر محيط‌ زيست برجا گذاشته است. تحقيق حاضر به منظور  بهينه سازي مدل بازطراحي شبكه سبز آب و فاضلاب انجام گرفته است.روش : در اين تحقيق يك مدل بهينه‌سازي دو هدفه جهت بازطراحي سبز شبكه آب و فاضلاب شامل مكان‌يابي حوضچه‌هاي ذخيره و نيز امكان تخصيص بهينه پساب تصفيه‌شده به مناطق كشاورزي و شهرك‌هاي صنعتي با رويكرد كاهش اثرات ويرانگر تخليه فاضلاب‌هاي صنعتي واردشده به تصفيه‌خانه شهري و درنهايت ورود اين‌گونه آلاينده‌ها به محيط‌ زيست ارائه‌شده است. مدل ارائه شده به كمك روش به كمك روش اپسيلون محدوديت حل گرديده است.يافته ها:  بر اين اساس، هزينه كل سيستم حداقل گرديده، تقاضا پاسخ‌داده‌شده و هم‌زمان مسائل زيست‌محيطي در طول بازطراحي شبكه رعايت شده و  بار آلودگي زيست‌محيطي شبكه به حداقل ميزان خود مي‌رسد. هم چنين، تحليل حساسيت بر روي برخي پارامترهاي مهم انجام‌شده است.نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه مدل پيشنهادي مي‌تواند به طراحان در اين حوزه جهت طراحي شبكه توزيع كمك شاياني كند، چراكه علي‌رغم افزايش هزينه‌ها با نصب COD متر و انجام گندزدايي، آلودگي محيط‌ زيست كاهش مي‌يابد. ضمن آنكه در اين مدل سعي شده بخشي از افزايش هزينه‌ها را با فروش لجن فعال جبران نمود.