نقش واسطه‌اي اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل در رابطه‌ بين هيجان‌خواهي و همنوايي با گرايش به رفتارهاي پرخطر

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه‌اي اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل در رابطه‌ي بين هيجان‌خواهي و همنوايي با گرايش به رفتارهاي پرخطر (از جمله مصرف مواد، سيگار و الكل) در دانشجويان بود. روش: پژوهش حاضر توصيفي- همبستگي از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعه‌ آماري اين پژوهش شامل تمامي دانشجويان مقطع كارشناسي مركز آموزش عالي پلدختر در سال تحصيلي 1401-1400 بود. حجم نمونه بر اساس قاعده كلاين برابر با 225 نفر تعيين شد كه به روش نمونه‌گيري در دسترس و با پرسشنامه آنلاين انتخاب شد. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش مقياس اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل، مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني، مقياس هيجان‌خواهي و مقياس همنوايي بود. داده ها با استفاده از مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم ‌افزار آموس-24 استفاده شد. يافته ‌ها: نتايج نشان داد همنوايي تاثير مستقيم و معناداري و تاثير غيرمستقيم معناداري به ‌واسطه‌ي اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل بر گرايش به رفتارهاي پرخطر داشت. هيجان‌خواهي بر گرايش به رفتارهاي پرخطر اثر مستقيم معناداري داشت، اما به واسطه اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل بر گرايش به رفتارهاي پرخطر اثر غيرمستقيم معناداري نداشت. علاوه بر اين، اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل بر گرايش به رفتارهاي پرخطر داراي اثر مستقيم معناداري بود. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج، افزايش همنوايي و هيجان‌خواهي باعث افزايش بيشتر اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مي‌شود كه نتيجه آن افزايش رفتارهاي پرخطر است. بنابراين، با كاهش همنوايي و هيجان‌خواهي مي‌توان اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي را كاهش داد و از بروز رفتارهاي پرخطر در دانشجويان جلوگيري كرد.