مقايسه مكانيزم هاي احتراقي DRM22 و GRI3.0 در ايجاد احتراق بدون شعله در يك كوره آزمايشگاهي

با پيشرفت علوم و توسعه فناوري، فرايندهاي نويني در حوزه احتراق بوجود آمدند كه مهم‌ترين هدف آن‌ها بهينه‌سازي مصرف سوخت، افزايش بازده و خصوصا كاهش ميزان آلايندهاي گازي ( نظير اكسيدهاي نيتروژن و مونواكسيد كربن) بوده است. يكي از اين فناوري‌هاي جديد، فرايند احتراق بدون شعله‌ مي ‌باشد كه بر پايه پيش گرمايش سوخت و هوا و رقيق سازي اكسيژن موجود در هوا به كمك بازچرخاني گازهاي احتراقي به منظور ايجاد اختلاط مناسب واكنش‌دهنده ‌ها بنا شده ‌است. در پژوهش حاضر، احتراق بدون شعله گاز متان در يك محفظه احتراق آزمايشگاهي شبيه ‌سازي شده و نتايج آن در دو حالت استفاده از مكانيزم ‌هاي احتراقي DRM22 (مكانيزم كاهش يافته) و GRI3.0 (مكانيزم كامل) مقايسه شده است. نتايج حاكي از آن است كه مكانيزم هاي ذكر شده قادر هستند توزيع دما و گونه ‌هاي شيميايي را به ترتيب با خطاي 1/66 و 4/7 درصد و با دقت خوبي نسبت به نتايج تجربي محاسبه كنند. در مورد NOX نيز با وجود 26 درصد اختلاف بين دو مكانيزم، مكانيزم GRI3.0 كمي بيشتر از حد انتظار غلظت آن ‌را محاسبه مي‌ نمود. به صورت متوسط مكانيزم DRM22 به نتايج تجربي نزديكتر بوده و زمان محاسبات كمتري دارد.