بررسي فاكتورهاي مرتبط با كاهش عملكرد ريوي در بيماران دچار حساسيت تنفسي شديد به مايت در شهر گرگان

مقدمه: قرار گرفتن در معرض آلرژن‌ها، حساسيت به آلرژن‌ها و پيشرفت آسم و افزايش حساسيت راه‌هاي هوايي (AHR) به‌هم مرتبط‌اند. رابطۀ ميان حساسيت مايت و عملكرد ريه هنوز مشخص نيست؛ بنابراين، هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط حساسيت به مايت و كاهش عملكرد ريوي در بيماران مبتلا به آسم مراجعه‌كننده به درمانگاه آلرژي دزياني در سال 1396 بود. مواد و روش­ها: اين مطالعۀ توصيفي-تحليلي و مقطعي روي بيماران مراجعه‌كننده به كلينيك آلرژي دزياني گرگان در سال 1396 انجام گرفت. بيماران بر اساس معيارهاي باليني ابتلا به آسم وارد مطالعه شدند. براي همۀ بيماران آزمايش پوستي مربوط به آنتي‌ژن مايت انجام گرديد و به دو گروه با حساسيت و بدون حساسيت تقسيم‌ شدند. متخصص ريه و متخصص آلرژي و ايمونولوژيست باليني آزمايش عملكرد ريوي (PFT) و آزمايش تحريكي برونش را براي تأييد و بررسي شدت آسم انجام دادند. داده‌هاي مربوط به عملكرد ريوي در دو گروه از نظر آماري مقايسه گرديد.يافته‌هاي پژوهش: 382 بيمار با ميانگين سني 16.50±42.75 شامل 146 (38.2 درصد) مرد و 236 (61.8 درصد) زن وارد مطالعه شدند. 144 (37.7 درصد) بيمار مبتلا به آسم خفيف، 101 (26.4 درصد) بيمار مبتلا به آسم متوسط و 137 (35.9 درصد) بيمار مبتلا به آسم شديد بودند؛ همچنين 173 نفر (45.3 درصد) به مايت حساسيت داشتند. نتايج FVC، FEV1 و FEF 25-75 در بيماران داراي حساسيت به‌طور معني‌داري نسبت به گروه بدون حساسيت به مايت، كمتر بود (0.05 P). آزمايش‌هاي عملكرد ريوي در بيماران داراي حساسيت به مايت در جنس زن، در همۀ موارد به غير از FEV1/FVC، به‌طور معني‌داري كمتر بود (P=0.05). استفاده از برونكوديلاتور در سنين بالاي 45 سال، با بهبود عملكرد ريه ارتباط معني‌داري داشت (P=0.05). بحث و نتيجه‌گيري: بيماران داراي حساسيت به مايت عملكرد ريوي ضعيف‌تري دارند و نقش اين آلرژن در شدت علائم آسم به‌طور مشهودي مشخص است. متخصصان در اين زمينه مي‌توانند با اتخاذ برنامه‌هاي درماني مناسب، اعم از اصلاح محيط زندگي و راهنمايي‌هاي لازم براي كاهش تماس با اين آلرژن، به كنترل هرچه بهتر و كاهش علائم اين بيماران كمك كنند.