بررسي ارتباط عوامل فيزيكي و معماري فضاهاي آموزشي درماني توان‌بخشي با كيفيت خدمات توان‌بخشي در كودكان با اختلال اوتيسم از ديدگاه كاردرمانگران و والدين آن‌ها

مقدمه و اهداف اختلال اوتيسم يك اختلال شايع در ميان كودكان است كه در آن عوامل فيزيكي و معماري محيط‌هاي درماني مي‌تواند در كيفيت توان‌بخشي مؤثر واقع شود. هدف از اين تحقيق بررسي ارتباط عوامل فيزيكي و معماري فضاهاي درماني و آموزشي توان‌بخشي اختلال اوتيسم بود. مواد و روش‌ها پژوهش‌ مشاهده‌اي تحليلي حاضر از نوع مقطعي بود. در اين مطالعه، از پرسش‌نامه استاندارد مينه‌سوتا جهت بررسي رضايت شغلي كاركنان، از پرسش‌نامه استاندارد نيم‌رخ حسي 2 (فرم كوتاه) براي مشخص شدن الگوي عملكرد حسي كودكان اوتيسم 3 تا 14 ساله و از پرسش‌نامه محقق‌ساخته سنجش كيفيت معماري براي بررسي كيفيت معماري فضاي فيزيكي، معماري داخلي و امكانات استاندارد فضاي آموزشي و درماني استفاده شد. در اين پژوهش مقطعي، 32 نفر از كاردرمانگران مراكز درماني دانشگاهي و بيمارستاني، مراكز بهزيستي، كلينيك‌هاي خصوصي و 50 نفر از والدين كودكان با اختلال اوتيسم به‌عنوان گروه نمونه دردسترس مشاركت كردند. براي بررسي ارتباط بين متغيرها از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته‌ها يافته‌هاي حاصل از بررسي جامعه آماري نشان مي دهد كه بين متغيرهاي مورد بررسي در گروه‌هاي جست‌وجو-حسي، اجتناب-حسي، حساسيت-حسي و ثبت-حسي (از تحليل مربوط به نيم‌رخ حسي) و بهبود كيفيت توان‌بخشي كودكان با اختلال اوتيسم ارتباط معناداري وجود داشت (0/05 gt;P). نتيجه‌گيري باتوجه‌به يافته‌هاي اين پژوهش فاكتورهاي رضايت شغلي و فيزيكي، پردازشي-حسي و سنجش كيفيت معماري در طراحي فضاهاي درماني-آموزشي مراكز توان‌بخشي كودكان با اختلال اوتيسم از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. بهره‌گيري از عوامل مورد بررسي اين تحقيق، نه ‌تنها در روند درمان اين افراد تأثير مثبت خواهد داشت، بلكه موجبات افزايش رضايت شغلي كاردرمانگران شاغل در مراكز توان‌بخشي با اختلال اوتيسم را نيز درپي خواهد داشت.