تغيير بيان ‌RNAهاي طويل غيركدكنندهNEAT1 ‎، ‌H19‎‌ و ‌MALAT1‎‌ در سلولهاي خون محيطي بيماران ‌مبتلا به رينيت آلرژيك پس از درمان با‎ ‎تركيبات دارويي بودسونايد و فكسوفنادين در مقابل فلوتيكازون ‌پروپيونات و فكسوفنادين

زمينه و هدف: رينيت آلرژيك شايع ترين اختلال التهابي مزمن مخاط بيني است. RNA هاي طويل غيركدكننده (lncRNA) گروهي از RNA هاي غيركدكننده مي باشند كه در پاتوژنز بيماري هاي التهابي مختلف نقش دارند. در اين مطالعه قصد داريم ميزان بيان RNA هاي غير كد كننده طويل NEAT1، H19 و MALAT1 را در بيماران مبتلا به رينيت آلرژيك قبل و بعد از درمان با تركيب دارويي فكسوفنادين و فلوتيكازون پروپيونات در مقايسه با تركيب دارويي فكسوفنادين و بودسونايد بررسي نماييم. مواد و روش ها: از 53 بيمار مبتلا به رينيت آلرژيك (شامل 29 بيمار تحت درمان با بودسونايد و فكسوفنادين و 24 بيمار تحت درمان با فلوتيكازون پروپيونات و فكسوفنادين) قبل و يك ماه بعد از شروع درمان نمونه خون گرفته شد. سطح بيانRNA  هاي NEAT1، H19 و MALAT1 قبل و يك ماه بعد از شروع درمان با استفاده از تكنيك Real-Time PCR اندازه گيري شد. يافته ها: نتايج مطالعه ي ما نشان داد كه سطح بيانRNA  هاي H19 و MALAT1 بعد از درمان با بودسونايد و فكسوفنادين به طور معناداري افزايش يافت (به ترتيب0/001 = p و 0/002 =p) در حالي كه سطح بيانRNA  هاي NEAT1 وH19  بعد از درمان با فلوتيكازون پروپيونات و فكسوفنادين به طور معناداري كاهش يافت (به ترتيب 0/014= pو 0/036 =p). نتيجه گيري: تركيب بودسونايد و فكسوفنادين با افزايش سطح بيان MALAT1 و تركيب فلوتيكازون پروپيونات و فكسوفنادين با كاهش سطح بيان NEAT1 وH19  در كاهش علائم باليني بيماران مبتلا به رينيت آلرژيك موثر بودند.