مروري بر عوامل پايداري و توسعه در صنعت نساجي و پوشاك ايران

پايداري اصل تضمين كننده اين موضوع است كه اقدامات امروزه ما، دامنه گزينه‌هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي را براي نسل‌هاي آينده محدود نمي‌كند. در حقيقت توسعه پايدار متعهد به حفظ محيط‌زيست و توجه به نياز نسل‌هاى آينده است. صنعت نساجي و پوشاك يكي از آلوده‌كننده‌ترين صنايع جهان مي‌باشد، از اين رو در سراسر زنجيره عرضه پارچه و لباس، بايد به جنبه‌هاي پايداري آن توجه ويژه‌اي گردد. بدين منظور، ارزيابي و بهبود اثرات اجتماعي، زيست‌محيطي و اقتصادي در هر مرحله از كل زنجيره عرضه بايد مد نظر قرار گيرد. بخش صنايع نساجي و پوشاك به شدت درگير مسائل زيستمحيطي، اجتماعي، اقتصادي است و طراحي پايدار ميتواند موجب استفاده طولانيمدت و كاهش هدررفت مواد و محصولات شود. از مهم‌ترين يافته‌هاي اين تحقيق مي‌توان به ارتقاء آگاهي طراحان و توليدكنندگان پوشاك درباره توسعه پايدار اشاره كرد كه نقش مهمي را در كاربرد اصول توسعه پايدار در كشور دارند. يكي از راهكارهايي كه در اين زمينه مي توان ارائه داد، استفاده بهينه از لباس به بهترين شكل ممكن است. خريد لباس هايي كه از نظر كيفيت و طول عمر در سطح بالايي باشند مي تواند بهترين راه حل باشد. يكي ديگر از راهكارهاي اين امر، بازيافت و ايجاد تغييرات جزئي در لباس‌هايي است كه ديگر نمي‌خواهيم از آنها استفاده كنيم. مهمترين راهكار همزيستي با محيط زيست اين است كه افراد به تجارت اشتراك‌گذاري پوشاك روي آورند.