چالش دعواي متقابل دولت ميزبان در داوري دولت-سرمايه‌گذار ‏ ‏

امكان طرح دعاوي متقابل از جانب دولت ميزبان در داوري مبتني بر معاهدۀ دوجانبۀ سرمايه‌گذاري (دولت-سرمايه‌گذار) با ترديد فراوان روبه‌روست و در بيشتر موارد به شكست مي‌انجامد. بر خلاف داوري‌هاي تجاري مبتني بر قرارداد كه در آنها طرح دعواي متقابل امري جاافتاده و غيرقابل ترديد است، اين امر در داوري مبتني بر معاهدۀ دوجانبۀ سرمايه‌گذاري به‌دليل وجود نظام معاهداتي- قراردادي در روند تشكيل چنين داوري‌هايي با ترديد فراوان همراه مي‌شود، البته اصل امكان طرح دعواي متقابل توسط دولت ميزبان در قوانين حاكم بر داوري سرمايه‌گذاري همچون كنوانسيون ايكسيد و قواعد آنسيترال به رسميت شناخته شده است، با وجود اين به‌دليل ابهامات و پيچيدگي‌هايي كه داوران در اين زمينه دچار آن‌اند، بررسي مؤلفه‌هاي صلاحيت رسيدگي و قابليت استماع دعاوي متقابل مي‌تواند به روشن‌تر شدن موضوع موردنظر كه موضوع روز ديوان‌هاي معروف داوري بين‌المللي است، كمك شاياني برساند و در نهايت از تضييع حق دولت‌هاي ميزبان سرمايه در طرح دعواي متقابل در داوري‌هاي دولت-سرمايه‌گذار جلوگيري كند. مقالۀ حاضر به بررسي چالش دعواي متقابل دولت ميزبان و برخورد با آن در رويۀ داوري‌هاي دولت-سرمايه‌گذار مي‌پردازد و تلاش مي‌كند تا با ارائۀ راهكار‌هايي به تفسيري سهلگيرانه در راستاي پذيرش دعواي متقابل دست يابد.