بررسي تأثير آموزش مهارت‌هاي زندگي بر تغيير نگرش نسبت به سوءمصرف مواد مخدر و مشروبات الكلي در دانش‌آموزان دوره متوسطه

مقدمه: اعتياد به مواد مخدر وضعيت سلامت، ايمني، اقتصاد، ساختار خانواده و جامعه انساني را تحت تأثير خود قرار مي‌دهد. دانش‌آموزان از اقشار آسيب‌پذير جامعه در مواجهه با اعتياد محسوب مي‌شوند. روح لطيف انسان در اين سن و سال به سرعت دستخوش تشويش مي‌شود و قوه تصميم‌گيري را سلب مي‌نمايد. از اين رو هدف اين پژوهش، تعيين ميزان تأثير آموزش مهارت‌هاي زندگي براي تغيير نگرش دانش‌آموزان نسبت به سوءمصرف مواد و مشروبات الكلي است. روش‌ها: اين پژوهش طرح آزمايشي پيش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه كنترل بود. 120 نفر از دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان مباركه استان اصفهان با نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و 60 نفر در گروه آزمايشي و 60 نفر در گروه كنترل حضور يافتند. گروه‌ها با نمونه‌گيري تصادفي شكل گرفت. براي يك‌دوم آزمودني‌ها در گروه اول (گروه آزمايشي) آموزش مهارت‌هاي زندگي با متغير مستقل ارائه شد و يك‌دوم آزمودني‌ها در گروه دوم (گروه كنترل) بدون اعمال متغير مستقل، تعيين شدند. آناليز داده‌هاي پژوهش در دو بخش توصيفي و استنباطي با نرم‌افزار آماري 2021 SPSS و آزمون آماري كوواريانس انجام شد. يافته‌ها: فرضيه «آموزش مهارت‌هاي زندگي منجر به تغيير نگرش دانش‌آموزان نسبت به سوءمصرف مواد و مشروبات الكلي مي‌شود» تائيد شد و در تغيير نگرش دانش‌آموزان با تفاوت ميان ويژگي‌هاي جمعيت شناختي (جنسيت، سن، داشتن يا نداشتن فاميل معتاد، داشتن يا نداشتن دوست معتاد) تفاوت معناداري وجود ندارد. نتيجه‌گيري: برنامه آموزش مهارت‌هاي زندگي در تغيير نگرش دانش‌آموزان دختر و پسر شهر مباركۀ اصفهان نسبت به اعتياد نقش مؤثري داشت. اين برنامه در مجموع در پيشگيري از مصرف سيگار، مشروبات الكلي، سوءمصرف مواد، رفتارهاي بزهكارانه، پرخاشگرانه و بسياري موارد منفي ديگر كارآمد بود.