اثر همزمان پروژسترون و بربرين بر سطح گونه‌هاي فعال اكسيژن در سلول‌هاي K562

لوسمي ميلوئيد مزمن (CML) يكي از انواع غيرشايع سرطان خون است كه از سلول‌هاي بنيادي مغز استخوان منشا مي ‌گيرد. پروژسترون (P4) و بربرين (BBR) تركيبات زيست فعالي هستند كه رشد سلول‌هاي تومور را مهار مي‌كنند. در اين مطالعه، ما اثر همزمان P4 و BBR را بر روي سطح گونه‌‌هاي فعال اكسيژن (ROS) در سلول‌‌هاي K562 ارزيابي كرديم. سلول‌هاي K562 در محيط حاوي سرم كشت شدند و به‌طور همزمان با غلظت‌هاي مختلف IC50، P4 و BBR در زمان‌هاي 24 (125 ميكرومولار:BBR؛ 102.4 ميكرومولار:P4)، 48 (114 ميكرومولار:BBR؛ 78.4 ميكرومولار:P4) و 72 (45 ميكرومولار:BBR؛70 ميكومولار:P4) ساعت تيمار شدند. سپس بقاي سلولي و سطح ROS به ترتيب با استفاده از روش MTT و دي كلروفلورسين دي استات (DCF) توسط فلوسايتومتري تعيين شد. نتايج ما نشان داد كه تركيب P4 و BBR سلول‌‌ها را به طور مؤثرتري نسبت به P4 و BBR به تنهايي در 72 ساعت مهار كرده و همچنين P4 و تركيب آن‌ها باعث كاهش سطح ROS در سلول‌‌ها در مقايسه با BBR و سلول‌‌هاي تيمار نشده در 24 و 72 ساعت گرديد. به‌طور خلاصه مي‌توان چنين استنباط كرد كه احتمالاً P4 از طريق مسير وابسته به ROS و BBR از طريق مسير مستقل از ROS، رشد سلول‌ها را مهار كرده باشد.