اثر ضدباكتريايي سمان‌هاي گلاس آينومر حاوي آنتي‌بيوتيك‌هاي مترونيدازول، سيپروفلوكساسين و پني‌سيلين V بر استرپتوكوكوس موتانس

زمينه و هدف: سمان گلاس آينومر (GIC) در درمان ترميمي آتروماتيك (ART)، سمان كردن تاجواره كامل، ترميم ضايعات ريشه‌اي و ... مورد استفاده قرار مي‌گيرد. GIC در صورت داشتن خواص ضد‌باكتريايي مي‌تواند از عفونت‌هاي ثانويه جلوگيري كند. بنابراين در مطالعه حاضر به بررسي اثرات ضد‌باكتريايي GIC حاوي آنتي‌بيوتيك‌هاي مختلف و ميزان رهاسازي آنتي‌بيوتيك از آن‌ها پرداخته شد. روش تحقيق: در مطالعه آزمايشگاهي حاضر ابتدا ديسك‌هاي GIC حاوي 1.5 درصد آنتي‌بيوتيك مترونيدازول، سيپروفلوكساسين يا پني‌سيلين V ساخته شد. سپس ميزان رهاسازي آنتي‌بيوتيك از ديسك‌هاي مختلف در زمان‌هاي 24، 72 و 168 ساعت به روش اسپكتروسكوپي مورد بررسي قرار گرفت. اثرات ضد باكتريايي ديسك‌هاي GIC حاوي آنتي بيوتيك به روش انتشار ديسك بر عليه سويه باكتريايي استاندارد استرپتوكوكوس موتانس ارزيابي و با ديسك‌هاي استاندارد آنتي‌بيوتيك مقايسه گرديد. يافته‌ها: در مطالعه حاضر رهاسازي آنتي بيوتيك از ديسك‌هاي GIC حاوي پني‌سيلين به روش اسپكتروسكوپي قابل اندازه‌گيري نبود. با اين وجود ميزان رهاسازي آنتي بيوتيك از ديسك‌هاي GIC حاوي سيپروفلوكساسين و مترونيدازول در 24 ساعت اوليه به ترتيب حدود 41 و 66 درصد بود و پس از گذشت 168 ساعت اين ميزان رهاسازي به ترتيب به 53 و 75 درصد رسيده بود. نتايج نشان داد كه ديسك GIC به تنهايي و نيز GIC به همراه مترونيدازول اثر ضدباكتريايي بر استرپتوكوكوس موتانس ندارد. در حالي كه ميانگين قطر هاله عدم رشد ديسك‌هاي GIC حاوي پني‌سيلين و GIC حاوي سيپروفلوكساسين به ترتيب برابر 0.97±27.25 و 2.52±14.0 ميلي‌متر گزارش شد. همچنين ميانگين قطر هاله عدم رشد ديسك GIC حاوي هر سه آنتي‌بيوتيك، 1.37±24.33 ميلي‌متر بود. نتيجه‌گيري: قطر هاله عدم رشد پني‌سيلين به نسبت مخلوط سه آنتي‌بيوتيك بيشتر بوده و مي‌توان بيان داشت كه استفاده از 1.5 درصد پني‌سيلين نسبت به مخلوط سه آنتي‌بيوتيك گزينه مناسب‌تري به منظور استفاده در GIC براي ايجاد خاصيت ضدباكتريايي مي‌باشد.