تحليل مقادير وابسته به وضعيت ضريب فزاينده مالياتي در اقتصاد ايران

هدف مقاله بررسي مقادير وابسته به وضعيت ضريب فزاينده مالياتي در ايران براساس مدل آستانه‌اي رومر و رومر (2010) با استفاده از داده‌هاي فصلي 1398:04 -1369:02 است. بدين‌منظور، از مدل پوياي آستانه‌اي سي.‌ رومر و دي. اچ. رومر (2010) استفاده شد تا ضرايب وابسته به وضعيت درآمدهاي مالياتي براي بررسي آثار سياست‌هاي مالي بر توليد در اقتصاد ايران به‌دست بيايد. نتايج نشان داد ضرايب فزاينده در رژيم‌هاي پايين و مياني رشد اقتصادي معنادار نيست؛ اما ضريب فزاينده مالياتي در رژيم بالاي رشد اقتصادي كاملاً معنادار است. همچنين، ضرايب فزاينده مالياتي در دوره‌هايي با رشد پايين اقتصادي، كوچك‌تر مي‌شوند و اين ضرايب در زمان‌هاي رشد بالا نسبت به‌كل دوره نمونه بزرگ‌تر مي‌شوند. بنابراين، اگرچه سياست‌هاي مالياتي در دوران ركود نقش مؤثري ايفا نمي‌كنند؛ اما در دوران رونق مي‌توانند به ابزار كاملاً مؤثري براي تثبيت و ماندگاري رشد اقتصادي تبديل شوند. بنابراين، بهتر است در دوره‌هايي با رشد پايين توليد سياست‌گذاران از كاربرد محرك‌هاي مالياتي به‌عنوان ابزاري براي افزايش تقاضا و رشد توليد بپرهيزند؛ اما با بالا رفتن رشد توليد، محرك‌هاي مالياتي مي‌تواند ابزار مناسبي براي ماندگاري رشد اقتصادي تلقي شود و به سياست‌گذاران كمك كند با استفاده از اين ابزار، تداوم رشد توليد را ميسر كنند.