ميزان قدرت بازاري صنعت بيمه در ايران (كاربرد هال - راجر)

هدف از مقاله برآورد درجـه توافـق و ميـزان قـدرت بازاري صـنعت بيمه با استفاده از رويكرد هال - راجر در قالب معادلات عرضه و تقاضا با كمك داده پانل به روش حداقل مربعات دومرحله‌اي است. بدين‌منظور، اطلاعات 27 شركت بيمه‌اي (دولتي و خصوصي) در ايران طي سال­هاي 1380-1399 استفاده شد. نتايج حاكي از وابستگي متقابل شركت­هاي صنعت بيمه و سطح بالاي توافق و قدرت بازار در اين صنعت است؛ به‌طوري كه بيش از 85 درصد شركت‌هاي بيمه مورد بررسي با ايجاد شكاف بين قيمت و هزينه نهايي توانسته‌اند از حاشيه سود قابل‌توجهي برخوردار شوند. همچنين، نتايج محاسباتي مربوط به شاخص لرنر براساس مدل هال - راجر اطلاعات مربوط به ضريب ناهمگوني در بين شركت‌هاي بيمه را نشان مي‌دهد. بيمه ايران با ضريب 565/0 داراي بالاترين شاخص لرنر بوده و بيمه‌هاي آسيا، دانا و پاسارگاد به‌ترتيب، با 419/0 و 248/0 و 182/0 در رتبه‌هاي بعدي قرار دارند؛ اين بدين‌معناست كه اين شركت­ها به‌دليل فاصله قيمت تا هزينه نهايي بيشترين حاشيه سود را كسب كرده‌اند. براساس نتايج، در صنعت بيمه ايران سرمايه‌گذاري بيشتري در فعاليت‌هاي بازاريابي، ارائه خدمات نوين بيمه‌اي مناسب با شرايط و نياز جامعه ايجاد و گسترش آن، پيشنهاد مي‌گردد.