اثربخشي مشاوره گروهي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر كاهش مصرف سيگار و افزايش شادكامي دانشجويان

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي مشاوره گروهي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر كاهش مصرف سيگار و افزايش شادكامي در دانشجويان بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر نيمه تجربي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود كه از جامعه آماري دانشجويان دانشكده هنر دانشگاه آزاد واحد تهران مركز نمونه اي به حجم 24 نفر به روش تصادفي انتخاب و به دو گروه 12 نفري و با گمارش تصادفي در گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اي تحت آموزش ذهن آگاهي قرار گرفته و گروه كنترل هيچ مداخله اي را دريافت نكردند. افراد دو گروه پرسشنامه هاي شادكامي آكسفورد (1989) و مصرف سيگار فاگرشتروم (1989) را در مراحل قبل و بعد از مداخله اجرا و داده هاي جمع آوري شده با آزمون تحليل كوواريانس تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: اين پژوهش نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل از نظر كاهش مصرف سيگار (0.02=P) و افزايش شادكامي (0.03=P) تفاوت معناداري به دست آمده است؛ اما نتايج در مورد تفاوت در دانشجويان دختر و پسر در كاهش مصرف سيگار و افزايش شادكامي تفاوت معناداري نشان نداد. نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد آموزش مشاوره گروهي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر كاهش مصرف سيگار و افزايش شادكامي دانشجويان موثر بوده است.