اثربخشي مشاوره گروهي با رويكرد عقلاني، هيجاني و رفتاري (REBT) بر خودپنداره و سازگاري اجتماعي نوجوانان پسر

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي مشاوره گروهي به شيوه عقلاني-عاطفي- رفتاري بر خودپنداره و سازگاري اجتماعي دانش‌آموزان دبيرستاني انجام شده است. روش پژوهش: مطالعه حاضر از نوع شبه آزمايشي، با گروه آزمايش و كنترل و پيش‌آزمون و پس‌آزمون بود و جامعه آماري 201 دانش‌آموز دبيرستان پسرانه شهدا هسته‌اي در سال تحصيلي 94-93 بود. دانش‌آموزاني كه در خودپنداره ساراسوت (1981) و آزمون سازگاري بل (191) نمره پايين‌تر از نقطه برش كسب كرد بودند شناسايي شده؛ سپس به روش تصادفي ساده 30 دانش‌آموز انتخاب و در دو گروه آزمايش (15 دانش‌آموز) و گواه (15 دانش‌آموز) به طور تصادفي تقسيم‌بندي شدند. گروه آزمايشي به مدت 10 جلسه، 90 دقيقه‌اي و يك‌بار در هفته برنامه مشاوره گروهي به شيوه عقلاني- عاطفي- رفتاري را دريافت كردند و گروه كنترل آموزشي دريافت نكرد. پس از اتمام جلسات مشاوره گروهي هر دو گروه، مورد آزمايش مجدداً قرار گرفتند؛ داده‌ها با استفاده از تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه مشاوره گروهي به شيوه عقلاني- عاطفي- رفتاري، موجب بهبود خودپنداره (P=0/001, F=22/02) و سازگاري اجتماعي (P=0/001, F=92/02) دانش‌آموزان شد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصل از مطالعه حاضر، پيشنهاد مي‌شود جهت بهبود خودپنداره و سازگاري اجتماعي دانش‌آموزان نوجوان، توسط مشاوران و روانشناسان در مدارس و دانشگاه‌ها، مورد توجه بيشتري قرار گيرد.