بررسي و تحليل روشهاي ارزيابي اثرات چرخه حيات در بلند مرتبه سازي شهر تهران

امروزه در جهان ارزيابي چرخه حيات به عنوان يكي از كامل ترين روش ها براي ارزيابي زيست محيطي ساختمان ها شناخته شده است. هدف از اين تحقيق تمركز برانتخاب بهترين روش براي ارزيابي چرخه حيات بلند مرتبه سازي با در نظر گرفتن پوشش كامل دسته بندي اثرات زيست محيطي  مي با شد . در اين مطالعه هفت دسته بندي مهم اثرات زيست محيطي در  هشت روش پركاربرد ارزيابي چرخه حيات  با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل رگرسيوني قرار گرفتند ودر نهايت روش ReCiPe بعنوان مناسب ترين روش انتخاب شد .سپس اين روش براي 16 مصالح مصرفي پر مصرف در يك مدل ساختماني مسكوني بلند مرتبه در فاز ساخت و ساز در شهر تهران بعنوان مطالعه مورد بررسي قرار گرفته است. نتيجه گيري در اين تحقيق پس از مقايسه رويكردهاي نقطه مياني و پاياني با استفاده از روش  ReCiPe نشان داد نتايج نقطه مياني جامع هستند در حالي كه نتايج نقطه پاياني مختصر هستند ولي رويكرد نقطه پاياني اطلاعات بيشتري ازآسيبهاي زيست محيطي را ارائه مي دهد كه بايد به عنوان مكمل نقطه مياني استفاده شود. يافته هاي اين تحقيق مي تواند به طراحان وسازندگان پروژه قبل از ساخت و ساز پروژه هاي مسكوني بلند مرتبه با تخمين اثرات زيست محيطي در سطح دو رويكرد در انتخاب مصالح دوستدار محيط زيست كمك كند .لازم بذكر است هرگونه استفاده نادرست از دو رويكرد ذكر شده ممكن است بر نتايج ارزيابي تاثير گذار و منجر به يافته هاي گمراه كننده شود.