الگوي پيشگيري از وقوع قتل هاي خانوادگي در شهر تهران

زمينه و هدف: آمارها نشان مي‌دهد يك سوم از قتل‌هاي واقعه در كشور از نوع قتل‌هاي خانوادگي است. اين موضوع مي‌تواند براي نهادهاي متولي سياست‌گذاري و اجرا به منظور پيشگيري از وقوع قتل‌هاي خانوادگي مورد توجه باشد. . روش پژوهش: تحقيق بر اساس هدف از نوع كاربردي، براساس ماهيت توصيفي- تحليلي و روش جمع‌آوري اطلاعات به صورت بررسي اسناد و مدارك، مصاحبه و پرسشنامه بوده است. در ابتدا از طريق بررسي اسناد و مدارك و نيز مصاحبه، الگوي پيشگيري از وقوع قتل‌هاي خانوادگي احصاء شد. پس از آن به منظور سنجش الگو، پرسش‌نامه‌اي تهيه و در اختيار متخصصين حوزه پليس آگاهي قرار گرفت. . يافته‌ها: با عنايت به اهداف رويكرد پيشگيري از جرم از طريق جامعه‌محوري و فرايند حل مساله، فرايند چهار مرحله‌اي اقدامات ممكن، سازگاري، تعامل و ارزيابي به عنوان ابعاد الگو در نظر گرفته شد. هر كدام از ابعاد داراي سه مولفه بودند. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد توزيع مربوط به ابعاد الگو نرمال بوده و شاخص‌هاي برازش مدل و بارهاي عاملي استاندارد شده براي ابعاد الگوي پيشگيري از قتل‌هاي خانوادگي از وضعيت مطلوبي برخوردار مي‌باشد. نتيجه‌گيري: در بعد اقدامات ممكن‌ الگوي پيشگيري از قتل‌هاي خانوادگي شامل مولفه‌هاي آموزش‌هاي عمومي و همگاني، مشاوره و مددكاري و حمايت اجتماعي است. بعد سازگاري شامل مولفه‌هاي ساختارهاي انتظامي، انعطاف سازماني و قوانين و مقررات است. بعد تعاملات شامل مولفه‌هاي رسانه‌ها، نهادهاي اجتماعي و سازمان‌هاي مرتبط است. بعد رصد و ارزيابي شامل مؤلفه‌هاي تحليل زمينه، روند پژوهي و موردكاوي است.