ارزيابي مؤلفه هاي مؤثر بر ارتقاء سرزندگي در معابرشهري با رويكرد كاهش جرم

زمينه و هدف: معابرشهري از گذشته تاكنون، يكي از مكان‌هاي اصلي تعاملات اجتماعي شهروندان بوده است. لازمه بقاء اين فضاها، سرزندگي در سايه احساس‌امنيت است كه به‌واسطه وقوع جرم، كيفيت خود را از دست مي‌دهد و اين امر باعث كاهش سطح رضايت‌مندي شهروندان، احساس ترس و پايين آمدن كيفيت‌زندگي اجتماعي شده است. تأثيرات عوامل مؤثر بر سرزندگي شهروندان در طراحي‌محيطي، با رويكرد «طراحي‌محيطي پيشگيرانه از جرم» تا حد زيادي مي‌تواند كيفيت فضا و احساس‌امنيت را ارتقاء دهد كه اين مهم هدف اصلي اين پژوهش است.روش پژوهش: پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت، توصيفي-تحليلي بر مبناي تحليل‌هاي آماري، به‌وسيله مطالعات كتابخانه‌اي، مشاهده و ابزار پرسشنامه محقق ساخت، در محدوده موردمطالعه است. پرسشنامه بر اساس (۴۲) پرسش براي (۳۲۰) پاسخ‌دهنده تنظيم شد. تحليل، مبتني بر تصاوير، مشاهده‌ها و تحليل داده‌ها در نرم‌افزار «اس‌پي‌اس‌اس» است.يافته‌ها: در مقوله پيشگيري از جرم از طريق طراحي‌محيطي، شاخص مراقبت و نظارت طبيعي با ميزان (۰٫۶۷۷) و در مقوله سرزندگي فضاي شهري، شاخص پاكيزگي محدوده، فعاليت‌شبانه، تعلق و خاطره‌مكاني به ترتيب با ميزان (۰٫۶۹۲)، (۰٫۶۹۸) و (۰٫۶۲۱) بيشترين تأثير را داشته است.نتيجه‌گيري: مطابق با يافته‌ها، هرچه محيط پاكيزه‌تر، مراقبت و نظارت طبيعي بيشتر، تعلق و خاطره‌مكاني در محيط و فضا، افزايش‌يافته و نتيجتاً حضور شهروندان در آن مكان بيشتر خواهدبود. از سويي حضور مستمر و فعال افراد باعث سرزندگي‌فضا مي‌شود و اين سرزندگي با اعمال مراتب يادشده در طراحي‌محيطي به كاهش‌جرم و نهايتاً فضايي امن براي شهروندان منجر خواهد شد.