بحران هاي شديد خشك سالي و پيامدهاي انتظامي آن؛ مورد مطالعه: استان بوشهر

زمينه و هدف: كمبود آب و خشك‌سالي از بزرگ‌ترين چالش‌هايي است كه توسعه كشاورزي كشور در آينده با آن مواجه خواهدبود. در دهه‌هاي اخير تغييرات آب‌وهوايي (كاهش بارش)، جهش رشد جمعيت ايران (۷۸) ميليون نفر و مصرف سرانه آب تجديدپذير، كشاورزي نادرست و ناديده گرفتن مزيت‌ها با توجه به وضعيت گرم‌وخشك كشور، مديريت نادرست و عطش توسعه، منجر به بحران‌هاي شديد خشك‌سالي يا خشك‌سالي اجتماعي اقتصادي (ورشكستگي آبي) در ايران و در نتيجه پيامدهاي زيان‌بار اين فاجعه شده است. هدف پژوهش حاضر شناسايي و پهنه‌بندي خشك‌سالي در استان بوشهر طي دوره (۱۳۸۴-۱۳۹۳) و تحليل پيامدهاي انتظامي و آسيب‌هاي‌اجتماعي ناشي از آن است.روش: روش پژوهش توصيفي-تحليلي و ماهيت آن كاربردي و گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه­اي است. در پژوهش از نمايه استاندارد بارش «اس‌پي‌آي» و تكنيك رتبه‌بندي «تاپسيس» براي تحليل داده‌ها استفاده شده است.يافته‌ها: بيانگر اين است كه سال‌هاي (۱۳۸۸ و ۱۳۸۹) سال‌هاي پيك خشك‌سالي بوده كه در سطح وسيع و با شدت زياد تمام ايستگاه‌هاي منطقه را دربرگرفته است. در سال‌هاي بعدي نيز روند افزايشي خشك‌سالي تداوم داشته است. اگرچه در سال‌هاي قبل از (۱۳۸۸ و ۱۳۸۹) خشك‌سالي‌ها در سطح استان به‌صورت خشك‌سالي ضعيف رخ داده است.نتايج: نتايج پژوهش از طريق بررسي شاخص‌هاي مهاجرت، طلاق و... و ارتباط آن‌ها با بحران‌هاي خشك‌سالي در استان بوشهر طي دوره زماني (۱۳۸۴-۱۳۹۳) نمايانگر رابطه معنادار و مثبت بين تمامي پارامترهاي موردمطالعه با پديده خشك‌سالي بوده است، به‌گونه‌اي كه با افزايش روندهاي خشك‌سالي، افزايش معناداري در تمامي شاخص‌ها ديده شد و حتي در آينده نزديك شدت بحران خشك‌سالي، مي‌تواند منجر به جنگ پنهان (جنگ آب) شود كه هشداري بسيار جدي براي مردم و مديران خواهدبود.