پيش‌نمايي تغييرات توزيع بارش و دما با استفاده از شبيه‌سازي اصلاح اريبي شده مدل‎هاي اقليمي گزارش ششم (مطالعه موردي: ايستگاه همديدي كرمان)

در اين پژوهش اثرات تغيير اقليم بر ميزان و توزيع بارش و دما در ايستگاه سينوپتيك كرمان بررسي شد. به اين منظور خروجي مدل‎هاي اقليمي جهاني گزارش ششم IPCC براي دوره پايه (1965 تا 2014) براي بارش و دما در مقايسه با داده‎هاي ايستگاه ارزيابي شد. براي ارزيابي مدل‎ها از معيارهاي خطاسنجي شامل ضريب همبستگي (r)، جذر ميانگين مربعات خطا (RMSE)، ميانگين خطا (ME) و شاخص KGE استفاده شد. سپس بهترين مدل‎ها براي پيش‎بيني اين دو متغير در سال‎هاي آينده (2051 تا 2100) بر مبناي سناريوهاي مختلف اقليمي (SSP1-2.6، SSP2-4.5، SSP3-7.0 و SSP5-8.5) انتخاب شدند. در نهايت تغييرات توزيع بارش و دما در دوره آينده نسبت به دوره پايه مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج مطالعه حاضر پس از اصلاح اريبي مدل ACCESS-CM2 براي تخمين دما (ME=0 °C، RMSE=1.87 °C، r=1، KGE=0.998) و مدل MRI-ESM2-0 براي تخمين بارش (ME=-0.002 mm/month، RMSE=17 mm/month، r=0.484، KGE=0.468) از دقت بهتري برخوردار هستند. نتايج بررسي روند تغييرات بارش و توزيع آن نشان‌دهنده عدم معني‌داري روند تغييرات (مقادير P-value بيشتر از 0/1) و عدم معني‌داري تغيير ميانگين و واريانس بارش (مقادير P-value كمتر از 0/05) بود و لذا احتمال افزايش وقوع بارش‌هاي حدي نمي‌تواند از نظر آماري قابل انتظار باشد. اما تغييرات روند، ميانگين و واريانس دما از نظر آماري معني‌دار بوده و احتمال وقوع تنش‌هاي گرمايي در آينده افزايش خواهد يافت. افزايش معني‌دار دما در آينده مي‌تواند منابع آبي شهر كرمان را از نظر كمي و كيفي تحت تاثير قرار دهد كه اين مسئله مستلزم توجه بيشتر سياست‌گذاران به مديريت مناسب منابع آب است.