مقايسه آموزش حضوري و مجازي در استقرار مديريت خون بيمار

سابقه و هدف مديريت خون بيمار، اجراي مفاهيم جراحي وپزشكي مبتني بر شواهد به منظور دستيابي به پيامد بهتر باليني بيمار است. اولين مرحله استقرار مديريت خون بيمار، آموزش آن است. هدف از اين تحقيق، بررسي دو روش آموزشي حضوري و مجازي جهت استقرار مديريت خون بيمار بود. مواد و روش‌ها در يك مطالعه آينده‌نگر در سال 94 در بيمارستان شهيد لواساني، كاركنان بيمارستان به صورت تصادفي از سه گروه پزشكان، پرستاران وآزمايشگاه انتخاب شدند و وارد يكي از گروه‌هاي آموزش مجازي و حضوري شدند. تمركز آموزش‌دهنده در هر دو روش آموزشي بر اصول و اساس مديريت خون بيمار، جايگزين‌هاي فرآورده‌هاي خون و تزريق خون سخت‌گيرانه بود. پس از اتمام دوره هر دوگروه در يك امتحان يكنواخت شركت كردند. براي مقايسه از آزمون آنووا يك طرفه، كاي‌اسكوئر و تي‌ زوجي و براي تجزيه و تحليل از نرم‌افزار 23 SPSS استفاده شد. يافته‌ها ميانگين نمره افراد در دوره حضوري 10.1 ± 90.7 (100-64) و در دوره مجازي 10.6 ± 90.8 (100-58) به دست آمد. ميانگين نمره افراد در دوره حضوري و مجازي تفاوت معناداري نداشت. ميانگين‌هاي مربوط به سابقه كار و سال هاي تحصيل افراد نيز اختلاف معناداري در دو گروه نشان نداد. نتيجه گيري دانش كسب شده در شركت‌كنندگان اين مطالعه تفاوت معناداري بين دوگروه مجازي وحضوري نشان نداد. براي آموزش جهت مستقر نمودن مديريت خون بيمار در بيمارستان‌هاي سطح كشور مي‌توان از آموزش‌هاي حضوري و مجازي بهره برد.