بررسي اثر مكمل‌ياري پروبيوتيك روي كودكان مبتلا به صرع مقاوم به درمان

سابقه و هدف: صرع يك بيماري مزمن مغزي است و علاوه‌بر ويژگي‌هاي ژنتيكي بيمار، عوامل محيطي مانند اختلالات الكتروليتي در عود حملات تشنج، نقش دارند. متأسفانه، داروهاي ضدّتشنج نيز در يك‌سوم بيماران صرعي كارايي كافي ندارند. امروزه، پروبيوتيك‌ها به‌عنوان مكمل درمان بيماري‌هاي عصبي مورد توجه قرار گرفته‌اند. اگرچه تمركز مطالعات پيشين روي خواص ضدّالتهابي، آنتي‌اكسيداني و اثرات متابوليكي پروبيوتيك‌ها بوده است، ولي احتمال مي‌رود اثرات پروبيوتيك‌ها فراتر از اين باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه با تعداد 9 بيمار مبتلا به صرع مقاوم به درمان، زير 16 سال انجام شد. در فاز اول مطالعه، فركانس صرع كودكان پايش شد و در فاز دوم به مدت 2 ماه مكمل پروبيوتيك براي آنان تجويز گرديد. در ابتدا و انتهاي فاز دوم، غلظت سرمي يون‌هاي سديم، پتاسيم، كلسيم و منيزيم بيماران ارزيابي و توسط آزمون آماري تي‌زوجي مقايسه شد. فركانس و شدت صرع، براساس مقياس NHS3 و HASS نيز سنجش و توسط آزمون آماري ويلكاكسون مقايسه گرديد. نتايج: تجويز دو ماهه مكمل پروبيوتيك به طرز معني‌داري فركانس صرع (0/005=P)، شدت صرع با مقياس NHS3 (P=0.002) و شدت صرع با مقياس HASS (P 0.0001) را كاهش داد. در مقابل، سطح سرمي سديم، پتاسيم، كلسيم و منيزيم، قبل و بعد از تجويز پروبيوتيك تفاوت معني‌داري نداشت. نتيجه‌گيري: مصرف پروبيوتيك مي‌تواند با كاهش شدت و فركانس صرع در بهبود علايم باليني بيماران نقش داشته باشد، اما بر سطح سرمي الكتروليت‌ها مؤثر نيست؛ لذا مطالعات بيشتر براي بررسي مكانيسم اثرگذاري پروبيوتيك‌ها و علل مؤثر بر سطح سرمي الكتروليت‌ها در كودكان صرعي مقاوم به درمان، ضروري است.