برخورد ائمه (ع) با فرقه‌هاي انحرافي شيعه ( كيسانيه، زيديه، اسماعيليه، واقفيه)

No English title

با شكل­ گيري فرقه ­هاي انحرافي، اتحاد امت شيعه به خطر افتاد. بحران ايجاد شده از سوي برخي افراد با مقاصد مختلف باعث ترديد در پذيرش امام راستين و برحق شد. ائمه (ع) با مشكلاتي مانند مراقبت توسط خلفاي وقت و اجبار به تقيه مواجه بودند و قدرت سياسي را در اجتماع مسلمانان نداشتند، مي­ كوشيدند تا پيروان خود را از افتادن به دام فرقه ­هاي انحرافي نجات دهند. به همين دليل در برخورد با اين گروه­ها از روش­هاي مختلف استفاده كرده و مسير خود را از اين فرقه ­ها جدا كردند و باعث طرد آنان از اجتماع شيعه و پيروان خاص خود مي­شدند. ائمه (ع) با رهبري معنوي و با عملكردي صحيح و به موقع شيعياني را كه در شناخت امامشان ترديد داشتند به جامعه شيعه اثني­ عشري بازگردانده و منحرفين از راه حق و حقيقت را زنديق، كافر و مشرك معرفي كردند. روشن است كه افتراق اين فرقه­­ ها مسير آنان را از جامعه شيعه و راه اهل­بيت (ع) جدا كرده و با نام فرقه ضاله و انحرافي به حيات خود ادامه دادند.

No English abstract