بررسي عوامل موثر بر كيفيت آموزش باليني و عوامل زمينه اي مرتبط با آن از ديدگاه دانشجويان مقطع كارشناسي دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي كردستان

مقدمه: آموزش باليني از مهم ترين موضوعات آموزشي در رشته هاي علوم پزشكي، بويژه پرستاري،مامايي و تكنولوژي جراحي مي باشد كه هم در عملكرد باليني دانشجويان و هم در آينده شغلي آنان موثر مي باشد. باتوجه به اهميت كيفيت آموزش باليني اين مطالعه با هدف تعيين عوامل موثر بر كيفيت آموزش باليني و عوامل مرتبط با آن از ديدگاه دانشجويان دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شده است. روش كار: اين مطالعه توصيفي تحليلي از نوع مقطعي بوده كه با مشاركت 250 نفر از دانشجويان دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال هاي 1398 و 1399  و به روش سرشماري به انجام رسيد. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه دموگرافيك و پرسشنامه بررسي عوامل موثر بر كيفيت آموزش باليني بر گرفته از مطالعه قربانيان و همكاران (1393) بود. پس از اتمام نمونه گيري داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و آمار توصيفي و استنباطي مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت . يافته ها: براساس نتايج آناليز 158 نفر (%63.2) شركت كنندگان زن بودند. بيشتر دانشجويان 135 نفر (54%) دانشجوي رشته پرستاري و ترم 6 (22.8 درصد) بودند. از ديدگاه دانشجويان اهداف و برنامه آموزشي با ميانگين و انحراف معيار 3.12 ± 22.74 از نقاط قوت آموزشي بود. در حيطه برخورد با دانشجو ميانگين و انحراف معيار نمره 1.541 ± 7.544 بود.  براساس نتايج آناليز بين سن، جنسيت و محل سكونت با حيطه هاي مورد ارزيابي ارتباطي وجود نداشت (0.050 p). اما بين معدل دانشجويان با حيطه هاي اهداف و برنامه آموزشي، برخورد با دانشجو، محيط آموزش، نظارت و ارزشيابي و خودكارآمدي ارتباط مشاهده شد (0.050 p).  نتيجه گيري: كيفيت آموزش باليني از ديدگاه اكثر دانشجويان رشته هاي دانشكده پرستاري و مامائي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در حد مطلوب بوده اما بايد در جهت ارتقاي نقاط ضعف در راستاي بهتر كردن كيفيت آموزش باليني به تفاوت هاي ويژگي دموگرافيك دانشجويان و همچنين ابعاد مختلف كيفيت آموزش باليني توجه گردد.