مقايسۀ روش‌شناختي فرايندهاي طراحي محصول و طراحي معماري

بيان مسئله: در مطالعات روش‌شناسي طراحي پيوسته فرض بر اين بوده است كه طراحي يك كنش، ادراكي يكتاست كه در حوزه‌هاي حرفه‌اي متنوع به‌كار گرفته مي‌‌شود. كليت اين امر مردود نيست، اما پس از قريب به 70 سال مطالعات روش‌شناسي طراحي و با تكيه بر شناخت عمومي مشترك از طراحي، اينك مي‌‌توان به اين پرسش پرداخت كه تفاوت‌هاي روش طراحي در حوزه‌هاي گوناگون چه هستند؟ و دليل اين تفاوت‌ها چيست؟ به طور جزئي‌تر، اين پژوهش مسئله را محدود به مقايسه ي روش طراحي در دو حوزه ي طراحي محصول و طراحي معماري كرده و پرسيده است كه: «تفاوت‌هاي روش طراحي در رشته‌هاي طراحي محصول و طراحي معماري چيست؟» براي يافتن پاسخ، بايد به اين پرسش مقدماتي پاسخ داده مي‌‌شد كه روش طراحي در طراحي محصول و طراحي معماري چگونه است؟هدف پژوهش: شناسايي تفاوت‌هاي روش شناختي طراحي محصول و طراحي معماري.روش پژوهش: با توجه به نقدي كه در پيشينه نسبت به مسئله و روش آزمون پژوهش‌هاي مشابه مطرح شده است، طرح اين پژوهش از لحاظ ماهيت، كيفي-موردي و از نظر روش، تجربي-توصيفي است. براي گردآوري اطلاعات از آزمون و مصاحبه‌هاي بي‌رهنمود (ناساختمند)، استفاده شده است و براي پالايش و طبقه‌بندي اطلاعات از روش داده‌بنياد استفاده شده است. چهارچوب نظري اين پژوهش روش‌شناسي طراحي با رويكرد «ادراك‌شناسي طراحي» بوده است.نتيجه‌گيري: پس از برداشت داده‌ها از طريق آزمون و مقوله‌بندي آن‌ها، روي يافته‌ها، بحث‌هايي صورت گرفته است كه نشان‌دهنده ي 17 مورد كلي بوده‌اند. در جمع‌بندي مي‌‌توان گفت كه روش طراحي محصول و طراحي معماري در برخي ابعاد مشابه است اما در برخي ديگر اين دو گروه رفتارهاي متفاوت آشكاري دارند. در جنبه‌هاي مشترك ابعاد ذاتي و سرشتي طراحي ديده مي‌‌شوند اما در جنبه‌هاي افتراق، نقش محيط و آموزش كاملاً مشهود است.