ارزيابي وضعيت آلودگي هيدروكربن‌هاي نفتي كل در رسوبات پيراموني اكوسيستم‌هاي مرجاني (مطالعه موردي: تالاب بين‌المللي شيدور)

تالاب‌ها به‌عنوان يكي از زيست‌گاه‌هاي غني جهان و تلاقي‌دهنده زيست‌بوم‌هاي خشكي و دريا نقش مهمي در صيانت از آب، خاك، تنوع زيستي و تصفيه آب دارند. جزيره شيدور به‌دليل اهميت جزاير مرجاني به‌عنوان چهارمين تالاب بين‌المللي استان هرمزگان در خليج‌فارس واقع شده است. تحقيق كنوني با هدف بررسي ميزان آلايندگي هيدروكرين‌هاي نفتي كل (TPHs) در رسوبات پيرامون اكوسيستم‌هاي مرجاني تالاب شيدور طي خردادماه 1401 انجام شد. براين اساس با توجه به مهم‌ترين مكان‌هاي پراكنش اكوسيستم‌هاي مرجاني تالاب، 3 ايستگاه دريايي انتخاب و نمونه‌هاي رسوب از عمق حدود 5-0 sm بستر دريا توسط چنگك فولادي برداشت شد و در زمان جزر كامل جزيره نيز 3 ايستگاه ساحلي انتخاب و نمونه‌هاي رسوب سواحل به‌صورت تصادفي توسط بيلچه جمع‌آوري و پس از انتقال‌ به آزمايشگاه استخراج و اندازه‌گيري غلظت TPHs نمونه‌ها طبق دستورالعمل سنجش هيدروكربن‌هاي نفتي روش MOOPAM توسط دستگاه UVF برحسب ميكروگرم بر گرم وزن خشك رسوب تعيين شد. نتايج به‌دست آمده از آناليز بافت رسوبات نشان داد در رسوبات دريايي به‌ترتيب بيشترين تا كمترين درصد ذرات دانه‌ريز سيلت و رس در ايستگاه‌هاي سوم gt; دوم gt; اول و در رسوبات ساحلي اول gt; سوم gt; دوم مشاهده شد. همچنين محدوده تغييرات ذرات ماسه در رسوبات دريايي از 57/51% تا 07/52% و در رسوبات ساحلي از 76/56% تا 15/68% متغير است. نتايج حاصله بيانگر پايين بودن غلظت TPHs از مقدار زمينه خطر زيست‌محيطي (μg/g 4) مي‌باشد. به‌طور كلي دليل حضور تركيبات نقتي در اين تالاب را مي‌توان همجواري km 5/1 اين زيست‌بوم طبيعي با جزيره لاوان كه از مناطق مهم و چهارگانه عمليات نفتي خليج‌فارس با تأسيسات عظيم پالايش، حمل و نقل و بارگيري و صدور نفت خام در ارتباط دانست. يافته‌هاي ارزيابي خطر زيست‌محيطي ناشي از آلودگي هيدروكربن‌هاي نفتي كل بر آبزيان با استفاده از دستورالعمل‌هاي كيفيت رسوب و ضريب آلودگي نشان داد كه در حال حاضر رسوبات محدوده مطالعاتي خوشبختانه فاقد هرگونه اثر بيولوژيكي نامطلوب بر زندگي موجودات آبزي اين منطقه است